NAGPANGGAP NA TAXI DRIVER ANG BILYONARYO PARA BANTAYAN ANG KANYANG ASAWA—SA LOOB MISMO NG KANYANG SASAKYAN, NARINIG NIYA ANG MATINDING PAGTATAKSIL AT IBINIGAY ANG PINAKAMASAKIT NA GANTI.
Si Don Lorenzo ay ang nagmamay-ari ng Imperial Tech Holdings, isa sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa. Sa edad na 40, nasa kanya na ang lahat: bilyun-bilyong yaman, impluwensya, at isang napakagandang asawa, si Valerie.
Mahal na mahal ni Lorenzo si Valerie. Ibinigay niya rito ang lahat—mga mansyon, mamahaling alahas, at walang limitasyong credit cards. Ngunit nitong mga nakaraang buwan, napansin ni Lorenzo ang unti-unting panlalamig ng kanyang asawa. Laging may “late-night dinner” kasama ang mga “kaibigan,” laging nagtatago ng cellphone, at laging inis kapag tinatanong kung saan nanggaling.
Kaysa kumuha ng Private Investigator, naisip ni Lorenzo na gusto niyang malaman ang katotohanan gamit ang sarili niyang mga mata.
Gumawa siya ng isang plano.
Bumili si Lorenzo ng isang lumang taxi. Nagbihis siya nang napakasimple—nagsuot ng kupas na polo, isang lumang sombrero na nakababa hanggang sa kilay, makapal na salamin, at naglagay ng pekeng bigote. Mula sa pagiging makapangyarihang CEO, naging si “Mang Ben” siya, isang hamak na taxi driver.
Isang Biyernes ng gabi, nagpaalam si Valerie.
“Hon, mag-i-staycation kami ng mga college friends ko sa Grand Vistana Hotel. Wala kaming dalang sasakyan para mas fun. Don’t call me too much, we need to unwind,” sabi ni Valerie sabay halik sa pisngi ni Lorenzo.
Tumango lang si Lorenzo. Ngunit pagkaalis ni Valerie, agad siyang sumakay sa kanyang lumang taxi at nag-abang sa labas ng hotel.
Lumipas ang ilang oras. Bandang alas-onse ng gabi, nakita niyang lumabas ng hotel si Valerie.
Ngunit hindi niya kasama ang kanyang mga “college friends.”
Ang kasama niya ay isang pamilyar na lalaki. Si Anton, ang Vice President of Marketing ng kumpanya mismo ni Lorenzo! Magkaakbay sila, nagtatawanan, at naghahalikan habang nag-aabang ng masasakyan.
Gumuho ang mundo ni Lorenzo. Kumulo ang kanyang dugo, ngunit pinigilan niya ang sarili. Huminga siya nang malalim at idinikit ang kanyang taxi sa harap nila.
Kumatok si Anton sa bintana ng taxi. “Boss, pwede ba sa Ayala Alabang? Sa Azure Condominiums.”
Ibinaba ni Lorenzo (bilang Mang Ben) ang kanyang boses at nagsalita nang may punto. “Sige po, Sir. Pasok po kayo.”
Sumakay ang dalawa sa likod. Walang kamalay-malay na ang driver nila ay ang mismong lalaking niloloko nila.
Sa loob ng umaandar na taxi, nagsimula ang pag-uusap ng dalawa.
“God, I missed you, Anton,” malambing na sabi ni Valerie, yakap-yakap ang kalaguyo. “Nakakasakal na sa mansyon. Nakakasawa na ang mukha ni Lorenzo.”
Tumawa si Anton. “Konting tiis na lang, Babe. Nakuha mo na ba ang pirma niya sa mga documents para ma-transfer sa offshore account natin ‘yung 500 million?”
“Oo naman,” ngisi ni Valerie. “Ang daling utuin ng matandang ‘yun. Sabihin ko lang na para sa bagong ‘charity project’ ko, pumipirma agad. He’s so clueless and stupid. Konting panahon na lang, Anton, iiwan ko na siya at dadalhin natin ang pera niya sa Europe.”
Nagtawanan ang dalawa at naghalikan sa backseat.
Sa driver’s seat, nakakapit nang mahigpit ang mga kamay ni Lorenzo sa manibela. Putlang-putla ang kanyang mga buko sa higpit ng hawak. Ang asawang binigyan niya ng buong mundo ay isa palang ahas na tinutuklaw siya patalikod, at kasabwat pa ang isa sa pinagkakatiwalaan niyang empleyado.
Sa halip na dumaan sa highway papuntang Alabang, biglang lumiko si Lorenzo sa isang madilim at pribadong kalsada na papunta sa Industrial Warehouse na pag-aari ng kanyang kumpanya.
Napansin ito ni Anton.
“Hoy, driver! Saan mo kami dadalhin?! Hindi ito ang daan papuntang Alabang ah!” sigaw ni Anton.
“Driver, ibalik mo kami sa highway kung ayaw mong ipapulis kita!” banta ni Valerie.
Hindi sumagot si Lorenzo. Pumarada siya sa gitna ng malaking, bakanteng warehouse. Pindot niya ang isang button, at bumagsak ang mga bakal na shutter ng warehouse, kinukulong ang taxi sa loob.
Binuksan ni Lorenzo ang ilaw sa loob ng sasakyan. I-nilock niya ang lahat ng pinto (child lock) para hindi makalabas ang dalawa.
Dahan-dahan, tinanggal ni Lorenzo ang kanyang lumang sombrero. Tinanggal niya ang makapal na salamin. At hinubad ang pekeng bigote.
Lumingon siya sa likod at tinignan sila nang may mga matang nanlilisik sa galit.
“Clueless and stupid ba kamo, Valerie?” malamig at malalim na tanong ni Lorenzo.
Nanigas si Valerie. Parang huminto ang pagtibok ng puso niya. Nanlaki ang kanyang mga mata habang nakatingin sa mukha ng driver.
“L-Lorenzo?!” nanginginig na tili ni Valerie. Umatras siya hanggang sa sumandal sa pinto ng kotse.
Nalaglag ang panga ni Anton. Namutla siya na parang nakakita ng multo. “S-Sir Lorenzo?! B-Bakit… paano…”
“Surprise,” walang emosyong sabi ni Lorenzo. “Akala niyo ba ganun lang kadaling nakawin ang 500 million ko? Akala mo ba, Valerie, hindi ko mapapansin ang mga kasinungalingan mo?”
“Babe… Hon… let me explain! Hindi totoo ‘yung narinig mo!” humahagulgol na pakiusap ni Valerie, pilit na inaabot ang balikat ni Lorenzo.
Hinawi ni Lorenzo ang kamay ng asawa. “Don’t touch me. Narinig ko lahat. Nakita ko lahat. Mula sa hotel, hanggang dito sa loob ng sarili kong taxi.”
Humarap si Lorenzo kay Anton. “At ikaw, Anton. Binigyan kita ng magandang posisyon, pero inahas mo ang asawa ko. Bukas na bukas, hindi ka lang tanggal sa trabaho. Sasampahan kita ng kasong Corporate Espionage at Theft. Sisiguraduhin kong walang kumpanya sa buong Pilipinas ang tatanggap sa’yo. Mabubulok ka sa kulungan.”
“Sir, parang awa niyo na! Si Valerie ang nag-umpisa! Siya ang lumandi sa akin!” umiiyak na sumbong ni Anton, nilalaglag ang kalaguyo para iligtas ang sarili.
“Walang hiya ka, Anton!” sigaw ni Valerie, sinampal ang lalaki. Binalingan niya muli si Lorenzo at lumuhod sa loob ng masikip na sasakyan. “Lorenzo, patawarin mo ako! Nadala lang ako ng tukso! Ikaw lang ang mahal ko!”
Binuksan ni Lorenzo ang mga pinto ng sasakyan gamit ang central control.
“Get out,” utos ni Lorenzo.
“Lorenzo, please! Saan ako pupunta?!” iyak ni Valerie.
“Wala akong pakialam,” sagot niya. “Ang pre-nuptial agreement natin ay may ‘Infidelity Clause’. Dahil nahuli kitang nagtataksil at may video recording ang taxi na ito bilang ebidensya, wala kang makukuhang kahit piso. I-blo-block ko lahat ng bank accounts at credit cards mo ngayong gabi. Wala ka nang bahay na uuwian.”
Tumawag si Lorenzo ng mga security guards na nakatalaga sa warehouse.
“Guards, itapon niyo ang dalawang ito sa labas ng gate. Huwag niyong papayagang makalapit sa akin.”
Habang kinakaladkad palabas sina Valerie at Anton, nagmamakaawa sila at nag-iiyakan. Ngunit hindi man lang lumingon si Lorenzo.
Bumaba si Lorenzo sa taxi, tinanggal ang lumang polo, at sumakay sa isang naghihintay na Mercedes-Benz na minamaneho ng tunay niyang driver.
Naiwan si Valerie sa madilim at malamig na kalsada nang walang pera, walang asawa, at walang kinabukasan—isang habambuhay na pagsisisi dahil ipinagpalit niya ang isang tapat na bilyonaryo sa isang panandaliang landi. Nalaman niya sa pinakamasakit na paraan na hindi lahat ng nagbubulag-bulagan ay hindi nakakakita.
