HINDI ALAM NG KABIT NG ASAWA KO NA AKO ANG MAY-ARI NG LUXURY RESORT NA NILALAIT NIYA—NANG HUMINGI SIYA NG “VIP TREATMENT,” IBINIGAY KO ANG ISANG SERBISYONG HINDING-HINDI NIYA MAKALILIMUTAN.
Ako si Valerie. Isang simpleng asawa sa paningin ng iba, pero sa totoo lang, ako ang nagmamay-ari ng The Azure Paradise, isa sa pinakasikat at pinakamahal na beach resort sa bansa. Minana ko ito sa mga magulang ko, pero pinili kong maging silent owner. Gusto ko kasing mag-inspeksyon sa resort nang walang nakakakilala sa akin para makita ko ang totoong serbisyo ng mga empleyado ko.
Isang araw, habang nag-iikot ako sa lobby suot ang simpleng t-shirt at shorts (mukha lang akong ordinaryong turista), may bumunggo sa akin.
“Ouch! Tumingin ka nga sa dinadaanan mo!” tili ng isang babae.
Siya si Trisha. Bata, maganda, pero puno ng retoke ang mukha at katawan. Nakasuot siya ng bikini top at sarong, at punong-puno ng ginto sa katawan.
“Sorry, Miss,” mahinahon kong sabi.
“Sorry? Alam mo ba kung magkano ang sunglasses ko na muntik mo nang mahulog?” irap niya. “Tabi nga diyan! Harang-harang ka sa daan! Siguro promo diver ka lang dito ‘no? Mukha kang cheap.”
Hindi ako sumagot. Tumabi ako.
Pero nanlaki ang mata ko nang makita ko kung sino ang kasunod niya.
Si Mark. Ang asawa ko.
Ang asawa ko na nagsabing nasa Business Trip daw siya sa Singapore, ay nandito ngayon sa sarili kong resort, akay-akay ang babaeng ito.
Namutla si Mark nang makita ako. Akmang lalapit siya, pero tinitigan ko siya ng masamang tingin na nagsasabing: “Subukan mong magsalita, at sisirain ko ang buhay mo ngayon din.”
Dahil sa takot, yumuko si Mark at nagtuloy-tuloy sa Reception kasama si Trisha.
Narinig ko ang sigaw ni Trisha sa Front Desk.
“I want the Presidential Villa! Yung pinakamahal! At gusto ko ng VIP Treatment! I want champagne, lobster, and rose petals on the bed! My boyfriend here will pay for everything!”
Tinignan ako ng Manager ng resort na si Mr. Cruz. Alam niyang asawa ko si Mark. Alam niyang ako ang may-ari. Hinihintay niya ang utos ko.
Lumapit ako kay Mr. Cruz at bumulong.
“Ibigay mo ang gusto niya, Mr. Cruz. Ibigay mo ang pinaka-espesyal na VIP Treatment na meron tayo. Ako ang bahala.”
“Copy, Ma’am Val,” sagot ng Manager.
Buong maghapon, nagpakasasa si Trisha at Mark. Umorder sila ng pinakamamahaling pagkain. Nagpa-spa. Nag-jet ski. Ang akala ni Trisha, siya na ang reyna ng isla.
Pagsapit ng gabi, nag-dinner sila sa Grand Pavilion. Puno ng tao. May live band.
Umakyat ako sa stage.
Hindi na ako naka-t-shirt. Suot ko na ang aking red silk gown, suot ang aking mga diyamante, at ayos na ayos ang buhok ko. Ang aura ko ay hindi na “cheap tourist” kundi Bilyonaryong CEO.
Kinuha ko ang mikropono.
“Good evening, guests of Azure Paradise,” bati ko.
Napatingin ang lahat. Napatingin si Trisha. Nanlaki ang mata niya nang makilala niya ako—ang babaeng inaway niya sa lobby kanina.
“I am Valerie, the Owner and CEO of this resort.”
Nalaglag ang panga ni Trisha. “O-Owner?!”
“Ngayong gabi,” patuloy ko. “Gusto kong bigyan ng parangal ang isang Special Guest na nag-demand ng VIP Treatment kanina.”
Itinuro ko ang table nina Mark at Trisha. Tumutok ang spotlight sa kanila.
“Ms. Trisha and Mr. Mark,” nakangiti kong sabi. “Dahil nag-request kayo ng Unforgettable Experience, here is my gift.”
Seninyasan ko ang waiter. Lumapit ang waiter sa table nila at iniabot ang isang Silver Platter.
Tuwang-tuwa si Trisha. “Wow! Baka regalo! Alahas siguro!”
Binuksan niya ang takip ng platter.
Nawala ang ngiti niya.
Ang laman ng platter ay hindi pagkain o alahas.
Ang laman ay:
-
Ang Final Bill na nagkakahalaga ng ₱500,000.
-
Ang Annulment Papers na may pirma ko na.
-
At isang tabo na may lamang tubig-dagat.
“Ano ‘to?!” sigaw ni Trisha.
Nagsalita ako sa mic para marinig ng buong resort.
“That is your VIP Bill, Trisha. Since my husband Mark used my credit card extension to book this trip, I just cancelled it 5 minutes ago. So, wala kayong pambayad.”
Humarap ako kay Mark.
“And Mark, since violation ng company policy ang pagdadala ng ‘basura’ sa loob ng resort, you are effectively banned from all my properties starting now. Pack your bags.”
“Val! Let me explain!” sigaw ni Mark, pero hinarang siya ng mga security.
“At para sa’yo, Trisha,” dagdag ko. “Sabi mo kanina mukha akong cheap? Well, at least ako ang may-ari ng tinatapakan mo. Good luck sa pagbabayad ng bill niyo. I heard naghuhugas ng plato ang mga walang pambayad dito.”
Nagpalakpakan at nagtawanan ang ibang mga guests.
Hiyang-hiya si Trisha at Mark. Wala silang cash. Walang gumaganang card.
Ang ending?
Pinalayas sila ng security guards sa resort. Hindi sila pinasakay sa yate pabalik ng main island. Napilitan silang sumakay sa isang maliit na bangkang pangisda (na may butas pa yata) sa gitna ng gabi, habang umuulan.
Iniwan ko sila sa dilim ng dagat.
Bumalik ako sa aking Presidential Suite, uminom ng wine, at natulog nang mahimbing. Nakuha niya ang VIP treatment—Very Immediate Punishment.
