NAG-OVERTIME DAW ANG ASAWA KO SA OPISINA, PERO NAKITA KO SIYA SA JEWELRY STORE NA NAMIMILI NG SINGSING KASAMA ANG KABIT NIYA. PUMASOK AKO, TINURO ANG PINAKAMAHAL NA DIAMANTE AT SINABING: “PAKI-CHARGE SA CREDIT CARD NIYA”—NAMUTLA SIYA DAHIL ALAM NIYANG AKO ANG NAGBABAYAD NG LAHAT NG BILLS NIYA.
Ako si Clarissa, ang may-ari ng isang malaking Real Estate Firm. Ang asawa kong si Gary ay nagtatrabaho bilang “Consultant” sa kumpanya ko—isang posisyon na ginawa ko lang para hindi masakit sa ego niya na mas mayaman ako sa kanya.
Isang Biyernes ng gabi, tumawag si Gary.
“Hon, hindi ako makakauwi nang maaga. Tambak ang trabaho sa opisina. May emergency meeting kami ni Mr. Tan. Don’t wait up for me, okay? Love you.”
Naniwala ako. Nagpadala pa ako ng food delivery sa opisina niya para may makain siya. Pero tumawag ang delivery rider: “Ma’am, sarado po ang office niyo. Walang tao. Madilim na po.”
Kinabahan ako. Binuksan ko ang GPS tracker ng kotse niya (na nakapangalan sa kumpanya ko).
Nasa Grand Mall siya.
Dali-dali akong pumunta sa mall. Naglakad ako sa Luxury Wing kung saan nandoon ang mga mamahaling brands.
At doon, sa harap ng salamin ng isang sikat na Jewelry Store, nakita ko siya.
Si Gary, nakangiti, hawak ang kamay ng isang batang babae—si Trina, ang kanyang sekretarya. Tumatawa sila habang sinusukat ni Trina ang isang engagement ring.
Gusto kong sumugod. Gusto kong manabunot. Pero huminto ako. Ako si Clarissa. Hindi ako nag-iiskandalo. Nagpaplano ako.
Inayos ko ang aking Hermès bag. Itinaas ko ang aking noo. At pumasok ako sa loob ng jewelry store na parang ako ang may-ari nito.
“Good evening, Ma’am Clarissa!” bati ng Manager na kilala ako dahil suki ako doon.
Nanigas si Gary. Dahan-dahan siyang lumingon. Namutla siya na parang nakakita ng multo. Binitawan niya agad ang kamay ni Trina.
“C-Clarissa? Anong ginagawa mo dito?” nauutal na tanong ni Gary.
Tumingin si Trina sa akin, mataray. “Excuse me? Sino ka? Kami ang nauna sa saleslady.”
Nginitian ko si Trina.
“Ako? Ako lang naman ang asawa ng lalaking kasama mo. At ang nagpapasweldo sa inyong dalawa.”
Nanlaki ang mata ni Trina. Tumingin siya kay Gary. “Gary?! Sabi mo hiwalay na kayo?!”
Hindi ko sila pinansin. Humarap ako sa Manager.
“Manager, that ring she’s holding…” tinuro ko ang maliit na singsing na suot ni Trina. “Masyadong maliit ‘yan. Hindi bagay sa taste ng asawa ko.”
Naglakad ako papunta sa VIP Display Case. Tinuro ko ang pinakamalaki, pinakamakinang, at pinakamahal na singsing sa buong tindahan—isang 5-Carat Flawless Diamond Ring na nagkakahalaga ng ₱15 Million.
“I want that one,” sabi ko.
“Excellent choice, Ma’am!” sabi ng Manager. Kinuha niya ito at isinuot sa daliri ko. Perpekto.
“Balutin niyo na,” utos ko. “At isama niyo na rin ‘yung matching earrings at necklace.”
“Yes, Ma’am! Total po is ₱25 Million.”
Humarap ako kay Gary na ngayon ay pinapawisan na ng malapot.
“Hon,” malambing kong sabi. “Bayaran mo na. Tutal, generous ka naman ngayong gabi, di ba? Nilibre mo nga siya ng singsing eh. Dapat ako rin.”
Tumingin ako sa Manager.
“Charge it to his Black Card. The one ending in 8888.”
Nilabas ni Gary ang wallet niya nang nanginginig ang kamay. Kinuha niya ang Black Card.
Alam ni Gary—at alam ko—na ang Black Card na ‘yun ay isang Extension Card lang. Ang pangalan sa card ay kanya, pero ang Bank Account at ang pambayad ay galing sa AKIN. Siya ang gumagastos, pero ako ang nagbabayad ng bill buwan-buwan.
Hindi siya pwedeng tumanggi dahil mapapahiya siya kay Trina. Nagmamayabang siya kay Trina na siya ang mayaman.
“S-Sige… i-swipe mo,” mahinang sabi ni Gary, umaasang hindi ko ika-cancel.
Inabot niya ang card sa Manager.
Habang naglalakad ang Manager papunta sa counter, nilabas ko ang cellphone ko.
“Oh, wait,” sabi ko. “Tumatawag ang bangko.”
Sinagot ko ang tawag (kahit wala namang tumatawag, act lang).
“Hello? Yes, this is Clarissa. Yes, that’s my supplementary card. I want to report it as STOLEN. Yes. Block it immediately. Also, cancel all his access to my accounts. Now.”
Binaba ko ang telepono at tumingin kay Gary nang nakangisi.
Sa counter, sumimangot ang Manager. Bumalik siya sa amin.
“Sir Gary… DECLINED po ang card. ‘Stolen’ daw po ang status.”
“Ano?!” sigaw ni Trina. “Gary! Akala ko ba bilyonaryo ka?! Bakit declined?!”
Tumingin ako kay Gary.
“Oo nga naman, Gary. Bakit declined? Ah, alam ko na. Kasi ang card na ‘yan, ang kotse mo, ang condo na tinitirhan mo, at pati ang suot mong designer suit… LAHAT ‘YAN, AKO ANG NAGBAYAD.”
Lumapit ako sa kanya at hinubad ang relo niya.
“Akin ‘to. Regalo ko ‘to nung anniversary natin. Since may bago ka na, babawiin ko na.”
Humarap ako kay Trina.
“Trina, inyo na ‘yang singsing na sinusukat niyo. Pero good luck kung mababayaran niyo ‘yan. Kasi simula bukas, tanggal na kayo pareho sa kumpanya ko. Walang back pay. Walang separation fee.”
Tumalikod ako at naglakad palabas ng jewelry store.
Iniwan ko silang dalawa doon—si Gary na walang pambayad, at si Trina na galit na galit dahil nalaman niyang ang “Sugar Daddy” niya ay isa palang palamunin.
Paglabas ko ng mall, sumakay ako sa sarili kong kotse, huminga nang malalim, at ngumiti. Masakit na niloko ako, pero ang sarap sa pakiramdam na alam kong wala na silang babalikan kundi ang isa’t isa… at ang mga utang na hindi nila kayang bayaran.
