PINAGTAWANAN SIYA SA PARTY DAHIL SUOT NIYA ANG ISANG “LUMANG” DAMIT MULA NOONG 1950s—PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG LUMUHOD ANG ISANG SIKAT NA FASHION DESIGNER AT SINABING ANG DAMIT NIYA AY MAS MAHAL PA SA BUONG HOTEL.
Gabi ng Grand Charity Gala. Ito ang pinakamalaking event ng taon para sa mga socialites at mayayaman. Lahat ay nagpapaligsahan sa ganda ng gown. Ang iba ay suot ang latest collection ng Gucci, Prada, at Chanel.
Dumating si Sofia.
Simple lang ang suot niya. Isang itim na vintage dress na mahaba ang manggas at abot hanggang talampakan. Walang kumikinang na sequins. Walang beads. Mukha itong luma, parang galing pa sa baul ng lola niya.
Agad siyang napansin ni Vanessa, ang Queen Bee ng grupo at kilalang matapobre.
“Oh my gosh, girls! Look!” turo ni Vanessa kay Sofia habang tumatawa. “Nakapasok pala ang mga antique dito? Sofia! Ano ‘yang suot mo? Kurtina ng lola mo?”
Nagtawanan ang mga alipores ni Vanessa.
“Oo nga!” gatong ng isa. “So last season! Ay, hindi pala last season… last century! Wala ka na bang pambili ng bago? Kung gusto mo, pahiramin kita ng mga tinapon kong damit!”
Yumuko si Sofia. “Komportable ako sa damit na ito, Vanessa. Regalo ito sa akin.”
“Regalo? Ng sino? Ng museo?” pang-iinsulto ni Vanessa. “Alam mo, nakakahiya ka. Ang cheap tignan. Sinisira mo ang aesthetic ng party namin. Guard! Paki-check nga kung may imbitasyon ‘yan!”
Pinagtinginan si Sofia ng buong ballroom. Hiyang-hiya siya. Ang tingin ng lahat sa kanya ay “poor” at “baduy.”
Habang dinuduro-duro siya ni Vanessa, biglang bumukas ang main door.
Dumating ang Guest of Honor.
Si Monsieur Pierre, ang pinakasikat na French Fashion Designer sa buong mundo. Siya ang icon ng fashion. Lahat ng suot nina Vanessa ay galing sa mass production ng brand niya.
Tumahimik ang lahat. Gusto nilang magpa-picture kay Monsieur Pierre.
Naglakad si Monsieur Pierre sa gitna. Huminto siya nang makita niya si Vanessa at Sofia.
Ngumiti si Vanessa. “Monsieur Pierre! Welcome! I’m wearing your latest Spring Collection! Do you like it?”
Pero hindi siya pinansin ng designer.
Nakatitig si Monsieur Pierre kay Sofia. Nanlaki ang mga mata ng matanda. Ibinagsak niya ang hawak niyang tungkod at mabilis na lumapit kay Sofia.
Sa gulat ng lahat, LUMUHOD ang sikat na designer at hinawakan ang laylayan ng “lumang” damit ni Sofia.
“Mon Dieu…” (My God), bulong ni Pierre. “Hindi ako makapaniwala…”
“Bakit po, Sir?” tanong ni Vanessa, nalilito. “Bakit niyo hinahawakan ang basahan na ‘yan?”
Tumayo si Pierre at tinignan si Vanessa nang masama.
“Basahan?!” galit na sigaw ni Pierre. “Ignorante ka ba?!”
Humarap si Pierre sa crowd at nagsalita sa mikropono.
“Ladies and Gentlemen! Nasa harap natin ngayon ang isang himala ng fashion history! Ang suot ng babaeng ito ay ang nawawalang ‘Midnight Velvet’ na gawa mismo ng nag-iisang Coco Chanel noong 1950s!”
Napasinghap ang lahat. Chanel?!
“Ang telang ito,” paliwanag ni Pierre habang hinahaplos ang damit ni Sofia. “Ay gawa sa Rare Silk na wala na ngayon. At kung titignan niyo nang malapitan… ang mga butones na ito ay hindi plastic. Ang mga ito ay Black Diamonds na nagkakahalaga ng 1 Million Dollars bawat piraso!”
Nanlaki ang mata ni Vanessa. May sampung butones ang damit.
“Ang halaga ng damit na ito sa auction ngayon,” dagdag ni Pierre. “Ay nasa 50 Million Dollars (o mahigit 2.5 Billion Pesos). Ito ay Museum Quality. Mas mahal pa ito sa buhay niyo at sa lahat ng suot niyo sa kwartong ito na pinagsama-sama!”
Namutla si Vanessa. Ang suot niyang gown na latest season ay nagkakahalaga lang ng ₱500,000. Barya lang kumpara sa bilyong halaga ng suot ni Sofia.
Humarap si Sofia kay Vanessa. Kalmado pa rin siya.
“Salamat sa impormasyon, Monsieur Pierre,” ngiti ni Sofia. “Tama po kayo. Pamana ito ng Lola ko na isang Countess sa Europa. Sinabi niya sa akin na huwag ipagyabang ang presyo, dahil ang tunay na mayaman, hindi kailangang sumigaw.”
Tumingin si Sofia kay Vanessa na gusto nang lamunin ng lupa.
“Vanessa,” malumanay na sabi ni Sofia. “Sabi mo kanina mukhang luma? Tama ka. Kasi ang Class, hindi nalalaos. Pero ang ugali mo? Yan ang cheap.”
Inalok ni Monsieur Pierre ang kanyang braso kay Sofia.
“Mademoiselle, maaari ko ba kayong samahan sa VIP table? Gusto kong marinig ang kwento ng damit na iyan.”
“I would love to,” sagot ni Sofia.
Naglakad sila palayo, iniwan si Vanessa at ang mga kaibigan niya sa gitna ng ballroom—suot ang kanilang mamahaling damit, pero hubad sa dignidad at respeto.
Napatunayan sa gabing iyon na hindi pororket luma, ay wala nang halaga. At hindi porket bago at uso, ay may class ka na.
