ANG BILYONARYONG NAGPANGGAP NA PULUBI PARA SUBUKAN ANG KANYANG GF—BINIGYAN SIYA NITO NG KAHATI SA CAKE, PERO ANG SUKLI PALA AY ISANG MANSYON.
Si Miguel ay nagmamay-ari ng Vista Land Group, isa sa pinakamalaking real estate companies sa bansa. Sa kabila ng kanyang yaman, nanatili siyang simple. Nagpanggap siyang isang ordinaryong clerk kapag kasama niya ang girlfriend niyang si Anna.
Isang taon na silang magkarelasyon. Si Anna ay nagtatrabaho bilang kahera sa supermarket. Mahirap lang siya, pero napakabait.
Gusto nang mag-propose ni Miguel, pero may huling pagsubok siyang gustong gawin. Gusto niyang malaman: Mamahalin pa rin ba ako ni Anna kapag nawala ang lahat sa akin? O tatanggapin ba niya ang isang taong walang-wala?
Araw ng kanilang anibersaryo. Usapan nilang magkita sa parke.
Pero imbes na dumating si Miguel na nakasuot ng maayos, nag-setup siya ng isang eksena.
Nagsuot si Miguel ng punit-punit na damit. Naglagay siya ng dumi sa mukha at pekeng balbas. Nagmukha siyang taong grasa o pulubi na ilang araw nang hindi kumakain.
Nakita niya si Anna na nakaupo sa bench. Hawak ni Anna ang isang maliit na kahon ng Chocolate Cake—ang tanging nakayanan niyang bilhin gamit ang bonus niya para sa anibersaryo nila.
Lumapit ang “Pulubing Miguel” kay Anna.
“Ale…” garalgal na boses ni Miguel. “Ale… parang awa niyo na po. Dalawang araw na po akong hindi kumakain. Penge naman po ng tinapay…”
Tinignan ni Anna ang pulubi. Sa halip na mandiri o tabuyin ito gaya ng ginawa ng ibang tao sa parke, ngumiti si Anna.
Binuksan niya ang kahon ng cake.
“Naku Tay,” malambing na sabi ni Anna. “Wala po akong dalang pera eh. Pero may cake po ako dito. Anniversary po namin ng boyfriend ko ngayon.”
Natigilan si Miguel. “P-Para sa boyfriend mo ‘yan? Eh bakit mo ibibigay sa akin?”
Kumuha si Anna ng plastic na kutsilyo at hinati ang cake sa gitna. Ibinigay niya ang mas malaking parte sa pulubi.
“Maiintindihan po ni Miguel ‘to,” nakangiting sabi ni Anna habang inaabot ang cake. “Mabait po ang boyfriend ko. Pareho lang po kaming hikahos sa buhay, kaya alam namin ang pakiramdam ng gutom. Sige na po, kainin niyo na. Mas masarap ang celebration kapag nakakatulong.”
Kinain ni Miguel ang cake habang tumutulo ang luha (kunwari dahil sa gutom, pero dahil talaga sa tuwa).
“Salamat, Ineng,” sabi ni Miguel. “Napakabuti mo. Sana yumaman ka balang araw.”
Tumawa si Anna. “Naku Tay, okay lang kahit hindi mayaman. Basta kasama ko si Miguel, masaya na ako. Kahit sa maliit na bahay lang kami tumira, basta puno ng pagmamahal.”
Hindi na nakapagpigil si Miguel.
Dahan-dahan niyang tinanggal ang kanyang pekeng balbas. Pinunasan niya ang dumi sa mukha gamit ang panyo. Tumayo siya nang tuwid.
“Miguel?!” gulat na sigaw ni Anna. Muntik niyang mabitawan ang hawak na cake. “B-Bakit… bakit ganyan ang itsura mo?!”
Hinawakan ni Miguel ang kamay ni Anna na may icing pa ng cake.
“Anna, patawarin mo ako sa pagpapanggap,” naiiyak na sabi ni Miguel. “Gusto ko lang malaman kung anong gagawin mo kapag hinarap ka ng isang taong walang-wala. At pinatunayan mo sa akin na ikaw ang pinakamagandang bagay na nangyari sa buhay ko.”
May pumaradong itim na Limousine sa harap nila. Bumaba ang driver at iniabot kay Miguel ang isang Red Velvet Box at isang Susi.
Lumuhod si Miguel sa harap ni Anna.
“Anna, yung cake na hinati mo? ‘Yan ang simbolo ng puso mo. Handa kang magbigay kahit konti lang ang meron ka.”
Ibinigay ni Miguel ang susi kay Anna.
“Nakikita mo yung malaking bahay sa itaas ng burol na natatanaw natin dito?” turo ni Miguel sa isang puting mansyon sa di kalayuan.
“O-Oo… yung mansyon na pangarap natin?”
“Sa’yo na ‘yan,” sabi ni Miguel. “Binili ko ‘yan para sa’yo. Hindi ako ordinaryong clerk, Anna. Ako ang may-ari ng kumpanyang pinagtatrabahuhan mo. At lahat ng meron ako, gusto kong ibahagi sa’yo.”
Binuksan niya ang singsing.
“Will you marry me?”
Umiyak si Anna at tumango. Sa araw na iyon, ang kalahating cake na ibinigay niya nang buong puso ay napalitan ng isang mansyon at ng buhay na puno ng ginhawa kasama ang lalaking mahal niya.
