ANG GINTONG NASA BASURA: Ang Pagpahiya sa mga Villareal
Si Kristine ay isang matalinong accountant na umibig kay Lance, ang tagapagmana ng isang malaking kumpanya. Ngunit sa likod ng kanilang pagmamahalan ay ang anino ng ina ni Lance—si Donya Elvira, isang babaeng ang tingin sa sarili ay tila royalty at ang tingin sa iba ay basura.
Nang dumating ang araw ng Pamamanhikan, nagpunta ang mga Villareal sa Tondo. Pagbaba pa lang ng kanilang luxury van, nagtakip na ng ilong si Elvira. “Lance, dito ba talaga nakatira ang pakakasalan mo? Sa squatters area?”
Ang Panghuhusga sa Sala
Sa loob ng maliit na sala nina Kristine, diretsahang tinanong ni Elvira si Kristine: “Ano ba ang trabaho ng tatay mo? Lawyer ba siya? O baka naman wala siyang silbi?”
Yumuko si Kristine. “Ma’am, ang tatay ko po ay nangongolekta ng basura. May junk shop po kami at truck ng basura.”
Humagalpak ng tawa si Elvira. “Basurero?! Lance, aalis na tayo! Hindi ako papayag na ang magiging balae ko ay isang taong naghahalukay sa dumi ng iba!” Hinila ni Elvira si Lance, at bagaman nag-atubili, sumunod ang lalaki at hinayaan ang kanyang ina na hiyain at iwan si Kristine na luhaan.
Ang Harang sa Kalsada
Habang papasok na sila sa kanilang van para tumakas sa “alingasaw” ng Tondo, hinarang sila ng isang dambuhalang Garbage Truck.
“Hoy, Manong! Alisin mo ‘yang truck mo! Nakakasuka ang amoy!” sigaw ni Elvira.
Bumaba ang isang lalaking naka-boots at t-shirt na may mantsa ng grasa—si Mang Berting, ang tatay ni Kristine. Kalmado siyang lumapit. “Lance, aalis na ba kayo? Sayang naman, galing pa ako sa collection para ibigay ang regalo ko sana sa inyo.”
“Regalo?” pangungutya ni Elvira. “Ano ‘yan? Mga tirang pagkain o lumang dyaryo?”
Ang Gintong Laman ng Truck
Pumito si Mang Berting. Biglang binuksan ng kanyang mga tauhan ang gilid ng truck. Hindi basura ang bumuhos, kundi mga sako ng barya at bundles ng cash. Inilabas din ni Mang Berting ang isang dokumento—isang House and Lot sa Forbes Park na binili niya nang cash.
“Ito?” turo ni Mang Berting sa truck. “Ito ang kinita ng Berting’s Waste Management Corporation ngayong linggo. Ako ang may-ari ng pinakamalaking recycling plant sa Luzon. May 50 truck ako at mga kontrata sa gobyerno.”
Namutla si Elvira. Ang mas masakit, alam ni Mang Berting na bankrupt na ang kumpanya ng mga Villareal. Ang truck na inakala nilang puno ng dumi ay puno pala ng perang sana ay magliligtas sa kanila mula sa pagkakalubog sa utang.
Ang Huling Pasya
Biglang nagbago ang ihip ng hangin. “Mr. Berting! I’m sorry, na-stress lang ako sa init!” pilit na ngiti ni Elvira habang akmang hahawak sa braso ng matanda.
Ngunit umiwas si Mang Berting. “Pasensya na, Donya. Basurero lang ako. Madumi ang kamay ko, baka madumihan ang balat niyo.”
Humarap si Kristine kay Lance na ngayon ay hiyang-hiya. “Lance, iniwan mo ako dahil lang sa trabaho ng tatay ko. Hindi kita kailangan. Umalis na kayo.”
“Ang basurang kinokolekta ko, nare-recycle pa,” huling hirit ni Mang Berting. “Pero ang ugali niyo? Wala nang value ‘yan. Itapon niyo na.”
Pinaandar ni Mang Berting ang truck at iniwan ang pamilya Villareal sa gitna ng usok—mga taong mayaman sa panlabas, ngunit naghihikahos sa dangal at pagkatao.
