ANG HALAGA NG DUGO: Ang Lihim na Plano ni Lucas
Sa ilalim ng isang tulay, lumaki si Lucas na saksi sa hirap ng kanyang Tatay Gardo. Wala silang permanenteng kita, ngunit determinado ang matanda na mapagtapos siya ng pag-aaral. Tuwing enrollment, napapansin ni Lucas ang pamumutla ng ama at ang mga bulak na nakatapal sa braso nito.
Nalaman ni Lucas ang masakit na katotohanan: Ibinibenta ni Gardo ang kanyang sariling dugo sa mga ilegal na klinika upang may maipambayad sa tuition. Nangako si Lucas sa sarili: “Tay, balang araw, babayaran ko ang bawat patak ng dugo mo ng ginto.”
Ang Paghaharap sa Maynila
Makalipas ang sampung taon, isa nang matagumpay na Civil Engineer si Lucas na kumikita ng P100,000 kada buwan. Isang araw, dinalaw siya ng kanyang amang uugod-ugod na sa opisina. Sa harap ng mga empleyado, humiling ang matanda ng P5,000 para sa gamot at pambayad sa utang sa lupa.
Ngunit malamig ang naging tugon ni Lucas. “Tay, hindi kita bibigyan kahit piso. Umuwi ka na sa probinsya. Nakakaabala ka rito.”
Hinihila ng guard si Gardo palabas habang sumisigaw ito ng masakit na salita: “Dugo ko ang puhunan mo riyan! Wala kang kwentang anak!” Hinayaan lang ni Lucas na umiyak ang ama sa lobby, habang ang mga nakakita ay napailing sa “kadamutan” ng Engineer.
Ang Guho at ang Mansyon
Umuwi si Gardo sa probinsya na wasak ang puso. Pagdating niya, lalong gumuho ang kanyang mundo nang makitang winawasak na ng bulldozer ang kanilang barung-barong. Ngunit sa gitna ng kanyang pagluha, huminto ang isang magarang itim na van. Bumaba si Lucas.
“Tay, tumingin ka sa likod ng bulldozer,” sabi ni Lucas.
Sa likod ng guho ng lumang bahay, nakatayo ang isang bagong gawa na mansyon. Binili na pala ni Lucas ang lupa at ipinatayo ang pangarap nilang bahay nang hindi nalalaman ng ama.
Ang Higit sa Limang Libo
Inabot ni Lucas ang isang susi at isang passbook sa amang natutulala. “Tay, kaya hindi kita binigyan ng P5,000 kanina ay dahil ayokong barya lang ang ibigay sa iyo. Ayokong magbayad ka lang ng interes; binili ko na ang buong lupa.”
Binuksan ni Lucas ang passbook na may lamang P2 Milyon. “Para ‘yan sa iyong kidney transplant. At Tay, ang donor mo ay ako. Ibinenta mo ang dugo mo para sa pangarap ko; ngayon, ibibigay ko ang kidney ko para dugtungan ang buhay mo.”
Napahagulgol si Lucas habang nakaluhod sa paanan ng ama. “Ayokong makita kang nagmamakaawa sa harap ng ibang tao sa opisina. Ikaw ang hari ko, Tay. At ang hari ay hindi dapat namamalimos.”
Sa higpit ng yakap ng mag-ama, naintindihan ni Gardo na ang bawat patak ng dugong ibinigay niya noon ay nagbunga ng isang pag-ibig na walang katumbas na halaga.
