ANG TAGAPAGMANA AT ANG “BANTAY-DAGAT”

ANG TAGAPAGMANA AT ANG “BANTAY-DAGAT”

Si Sofia Eleazar ay ang nag-iisang tagapagmana ng Eleazar Shipping Lines. Sa kabila ng kanyang bilyong-bilyong yaman, kilala siya sa pagiging mapagmahal sa kalikasan at sa kanyang mga tauhan. May anim na buwan na siyang karelasyon ni Marco, isang gwapo at tila perpektong ginoo na nagpapakilala bilang isang “self-made businessman.”

Bago ibigay ni Sofia ang kanyang buong tiwala, nagpasya siyang subukin ang tunay na pagkatao ni Marco. Inimbitahan niya ito sa kanilang Private Island Resort sa Palawan para sa isang bakasyon.

“Mauna ka na doon, Marco,” sabi ni Sofia sa telepono. “May emergency meeting lang ako sa opisina. Susunduin ka ng aming bantay-dagat na si Lola Amelita gamit ang bangka ng mga supply. Susunod ako mamayang gabi gamit ang chopper.”

ANG PAGSABALIK-ANYO

Hindi pumunta si Sofia sa opisina. Sa tulong ng isang mahusay na makeup artist, nagpanggap siyang matanda. Naglagay siya ng mga pekeng kulubot sa mukha, nagsuot ng lumang salakot, kupas na damit na amoy malansa, at nilagyan ng mantsa ang mga ngipin. Siya ang naging si “Lola Amelita.”

ANG BYAHE SA DAGAT

Dumating si Marco sa pantalan na suot ang mamahaling designer outfit. Nang makita niya na isang lumang bangkang de-motor lang ang susundo sa kanya at hindi isang luxury yacht, agad na uminit ang ulo nito.

“Ano ba ‘to?! Ito ba ang susundo sa akin?” singhal ni Marco habang sumasakay sa bangka. “Ang dumi! Baka madumihan ang mamahalin kong sapatos dito! Bakit walang yacht?!”

“Pasensya na po, Ser,” sagot ni Sofia gamit ang boses-matanda na paos. “Nasa maintenance po ang yacht ni Ma’am Sofia. Ito lang po ang pwedeng gamitin ngayon.”

“Wala talagang kwenta!” bulong ni Marco. Sa buong byahe, itinuring niyang basura ang matanda. Itinapon niya ang kanyang empty plastic bottle sa gitna ng dagat at inutusan ang matanda na payungan siya gamit ang sarili nitong salakot. “Bilisan mo mag-patakbo, matanda ka! Napakabagal mo, baka masira ang skin care ko sa init!”

Tahimik lang si Sofia, pero sa loob-loob niya, nandidiri siya sa ugaling ipinapakita ng lalaking akala niya ay pakakasalan niya.

ANG INSIDENTE SA DALAMPASIGAN

Pagdating sa isla, sinalubong sila ng isang batang lalaki, si Tonton, na anak ng isa sa mga kusinero sa resort. Sa sobrang tuwa ng bata, tumakbo ito para tumulong sa pagsasabit ng lubid, pero hindi sinasadyang natalsikan ng tubig-dagat ang mamahaling leather bag ni Marco.

“BATA KA! ANONG GINAWA MO?!” sigaw ni Marco.

Sa tindi ng galit, tinulak ni Marco ang bata kaya napasubsob ito sa buhangin, at pagkatapos ay tinapakan ang ginagawang sandcastle ng bata hanggang sa masira ito.

“Alam mo ba kung magkano ang bag na ‘to?! Mas mahal pa ‘to sa buong pamilya mo! Mga hampaslupa!” Akmang sasampalin ni Marco ang umiiyak na bata nang pumagitna si “Lola Amelita.”

“Ser, tama na po! Bata lang po siya, aksidente lang ang nangyari!” pagmamakaawa ni Sofia.

Tinulak ni Marco ang matanda. “Wala kang pakialam! Driver ka lang ng bangka! Kapag naging asawa ko na si Sofia, sisiguraduhin kong kayong lahat na nakatira sa islang ito ay palalayasin ko! Mga basura!”

ANG PAGBUBUNYAG

Dito na tumayo nang diretso si Sofia. Nawala ang pagkakukot ng kanyang likod.

“Walang aalis sa islang ito, Marco… maliban sa’yo,” sabi ni Sofia. Ang boses niya ay nagbago—naging malamig, matatag, at makapangyarihan.

Natigilan si Marco. “Lola? Anong sinasabi mo?”

Dahan-dahang tinanggal ni Sofia ang kanyang salakot at ang peluka. Pinunasan niya ang pekeng kulubot sa kanyang mukha gamit ang isang tissue.

Nanlaki ang mga mata ni Marco. Namutla siya na parang nakakita ng multo. “S-Sofia? Babe? Prank ba ‘to? Nagbibiro lang ako kanina! Tinuturuan ko lang ang bata ng disiplina!”

“Ang tanging leksyon na natutunan ko ngayon ay ang tunay mong ugali,” sagot ni Sofia. “Nakita ko kung paano mo bastusin ang kalikasan. Nakita ko kung paano mo saktan ang matanda. At higit sa lahat, nakita ko kung paano mo saktan ang isang batang walang laban.”

Nilapitan ni Sofia si Tonton at niyakap ito.

“Sofia, patawarin mo ako! Mahal kita!” pagsusumamo ni Marco.

“Mahal mo ang pera ko, Marco. Hindi ang pagkatao ko,” sabi ni Sofia. Tinawag niya ang kanyang mga security guards. “Ibalik ang lalaking ito sa mainland. Huwag niyo siyang isakay sa bangka—bigyan niyo lang siya ng salbabida at hayaan siyang lumangoy pabalik.”

“Hindi mo pwedeng gawin ‘to!” sigaw ni Marco habang kinakaladkad palayo.

“Nagawa ko na,” malamig na sagot ni Sofia. “At huwag ka nang magtatangkang tumawag dahil burado ka na sa buhay ko.”

Nang lumubog ang araw, nanatili si Sofia sa dalampasigan kasama si Tonton para muling itayo ang nasirang sandcastle. Nawalan man siya ng kasintahan, nailigtas naman niya ang kanyang sarili at ang kanyang mga tauhan mula sa isang taong mapagpanggap.