ANG REGALO SA REBELASYON: ANG BATA AT ANG GINTONG RELO

ANG REGALO SA REBELASYON: ANG BATA AT ANG GINTONG RELO

Ang “Chronos & Co.” ay ang pinakamarangyang watch boutique sa loob ng isang high-end mall sa Makati. Dito matatagpuan ang mga relong umaabot ang halaga sa milyun-milyon. Ang bawat sulok ay kumikinang, at ang mga sales agent ay nakasuot ng plantsadong tuxedo at gown.

Isang maulan na hapon, pumasok ang isang batang babae, si Lita, 10 taong gulang.

Basang-basa ang kanyang manipis na damit, madumi ang kanyang mga paang walang sapin, at may bitbit siyang isang mabigat na plastic ng bigas na tila may lamang mga bato. Habang naglalakad siya sa loob, nag-iiwan ng bakas ng putik ang kanyang mga paa sa puting marmol na sahig.

ANG PAGTATaboy

“Excuse me! Guard!” sigaw ng isang lalaking mayaman na kasalukuyang tumitingin ng Rolex. “Bakit may nakapasok na batang kalye rito? Amoy usok at ulan siya! Nakakasira ng mood!”

Agad na rumesponde ang Security Guard.

“Hoy, bata! Anong ginagawa mo rito?” galit na tanong ng guard habang pilit na tinutulak si Lita palabas. “Hindi ito palaruan! Nakikita mo ba ang sahig? Marumi na dahil sa’yo! Nakakahiya sa mga VIP customers namin, sige na, labas!”

“Sandali lang po, Kuya,” mahinang pakiusap ni Lita. “May bibilhin lang po ako. Pinag-ipunan ko po ito.”

“Anong bibilhin? Kahit itinda mo pa ang buong buhay mo, wala kang mabibili rito!” bulyaw ng guard.

Sa gitna ng kaguluhan, itinambak ni Lita ang laman ng kanyang bitbit na plastic sa ibabaw ng glass display.

KLING! KALING! KLANG!

Bumuhos ang libo-libong barya—mga singkwenta sentimos, piso, at mga basang limang piso. Kumalat ang mga ito sa ibabaw ng salamin kung saan nakadispley ang mga mamahaling relo.

ANG PAGPIGIL NG MANAGER

Lalong nagalit ang mga tao sa paligid. “Guard, kaladkarin mo na ‘yan! It’s an eyesore!” sabi ng isang donya.

Ngunit bago pa man mahila ng guard ang bata, isang matandang ginoo ang lumabas mula sa VIP Lounge. Siya si Don Teodoro, ang mismong may-ari ng boutique.

“Anong kaguluhan ito?” tanong ni Don Teodoro.

“Sir, pasensya na po. Itong batang ito, nagkalat ng barya sa display. Paalisin ko na po agad,” wika ng guard.

Tiningnan ni Don Teodoro ang mga barya, pagkatapos ay tiningnan niya ang nanginginig na si Lita. Napansin ng matanda ang mga sugat sa kamay ng bata at ang namumulang mga mata nito.

“Hayaan niyo siya,” utos ni Don Teodoro. Lumapit siya kay Lita. “Iha, anong kailangan mo sa tindahang ito?”

Itinuro ni Lita ang isang Classic Gold Watch na nasa gitna. Ito ay nagkakahalaga ng ₱25,000.

“Gusto ko po sanang bilhin ang relong ‘yan para sa Lolo ko,” sabi ni Lita habang humihikbi.

ANG SAKRIPISYO NG APO

“Bakit kailangang ganyang kamahal ang ibigay mo sa Lolo mo?” tanong ni Don Teodoro.

Yumuko si Lita. “Ang Lolo ko po ang nagpalaki sa akin simula nung iwan ako ng mga magulang ko. Dati po siyang watchmaker, pero nabulag po ang isa niyang mata dahil sa katandaan. Noong nakaraang taon, na-ospital po ako dahil sa pulmonya. Wala kaming pera, kaya ibinenta ni Lolo ang tanging kayamanan niya—ang gintong relo na pamana pa sa kanya ng kanyang ama.”

Tumigil ang bulungan ng mga tao. Nakinig ang lahat sa kuwento ng bata.

“Sabi ni Lolo, ‘Okey lang na wala akong relo, basta buhay ang apo ko.’ Pero nakikita ko po siya gabi-gabi, tinitingnan niya ang kanyang braso na wala nang suot. Malungkot po siya. Kaya simula noon, nag-sidewalk vendor po ako pagkatapos ng school. Nagtinda ako ng sampaguita, nag-barker sa jeep, at nag-ipon ng bawat barya.”

Tiningnan ni Lita ang mga barya. “Birthday po ni Lolo sa Linggo. Gusto ko pong ibalik ang kislap sa mga mata niya. Bilangin niyo po, baka po kasya na.”

ANG HIMALA SA BOUTIQUE

Nabalot ng katahimikan ang buong shop. Ang guard na kanina ay nananakit ay biglang nagtanggal ng kanyang sumbrero at tumalikod para punasan ang kanyang luha. Ang mayamang lalaki na nagrereklamo ay hindi na makatingin kay Lita dahil sa hiya.

Sinimulang bilangin ni Don Teodoro at ng kanyang staff ang mga barya. Matapos ang ilang minuto, humarap ang Don sa bata.

“Iha, ang pera mo ay ₱12,300.50 lang,” seryosong sabi ni Don Teodoro.

Nanghina si Lita. “Kulang po ba? Pasensya na po… babalik na lang po ako sa susunod na taon.”

“Sandali,” pigil ni Don Teodoro. “Hindi mo ba alam? May ‘Secret Anniversary Sale’ kami ngayon. Ang relong ito, para sa mga apo na may gintong puso, ay nagkakahalaga na lang ng ₱12,000.”

Kinuha ni Don Teodoro ang relo, inilagay sa isang velvet box, at binalot ng gintong ribbon. Inabot niya rin kay Lita ang sukling ₱300.50. “Gamitin mo ang sukli pambili ng masarap na hapunan para sa inyo ng Lolo mo.”

Alam ng lahat na walang sale. Ang Don mismo ang sumagot sa kulang na mahigit ₱12,000.

Bago makalabas si Lita, lumapit ang donyang kanina ay nandidiri sa kanya. Inabutan siya nito ng ₱2,000 at isang mainit na jacket. “Suotin mo ito, iha. Malakas ang ulan sa labas. At humihingi ako ng tawad.”

Lumabas si Lita ng boutique na may ngiti sa labi at yakap-yakap ang regalo para sa kanyang Lolo.

Sa loob ng Chronos & Co., naiwan ang isang mahalagang katotohanan: Ang oras ay mahalaga, pero ang pag-ibig na naghihintay at nagsasakripisyo ang siyang tunay na walang hanggan.