PINIGILAN NG BIYENAN ANG KASAL AT PINALAYAS ANG BRIDE DAHIL “TINDERA NG ISDA” ANG PAMILYA NITO—PERO NANLAMIG ANG LAHAT NANG DUMATING ANG BILYONARYONG KAPATID NG GROOM AT NAGMANO SA BRIDE: “MA’AM, SALAMAT SA PAGDUGTONG NG BUHAY KO.”
Araw ng kasal nina Rhea at Kevin.
Si Rhea ay galing sa simpleng pamilya sa probinsya. Ang mga magulang niya ay tindero ng isda sa palengke. Si Kevin naman ay galing sa angkan ng mga “Villarama,” isa sa pinakamayayamang pamilya sa Maynila.
Sa reception, pilit itinatago ni Rhea ang kanyang mga magulang sa isang sulok. Nakasuot lang kasi sila ng murang barong at bestida na halatang luma na.
Pero napansin sila ng ina ni Kevin, si Donya Esmeralda.
Lumapit si Donya Esmeralda sa gitna ng dance floor habang hawak ang mikropono. Pinatigil niya ang musika.
“STOP THE PARTY!” sigaw ni Donya Esmeralda.
Tumahimik ang lahat.
“Hindi ko na kayang magpanggap!” sigaw ng Donya habang nakaturo kay Rhea at sa mga magulang nito. “Kevin, anak, gumising ka nga! Tignan mo ang pamilya ng babaeng pinakasalan mo! Amoy palengke! Nakakadiri!”
“Ma, please, huwag dito…” pakiusap ni Kevin, pero hindi ito humarang para ipagtanggol ang asawa. Takot siya sa Nanay niya.
“Anong huwag?! Guards! Ilabas niyo ang mga hampaslupang ‘yan!” utos ni Donya Esmeralda. “Rhea, ang kasal na ito ay pagkakamali. Hindi namin kailangan ng fish vendor sa pamilya Villarama. You are a disgrace to our image! Lumayas ka na at isama mo ang mga magulang mong mukhang basahan!”
Umiyak si Rhea. Hiyang-hiya ang mga magulang niya na yumuko na lang.
“Tara na po, ‘Nay, ‘Tay,” hikbi ni Rhea. “Aalis na po tayo. Kevin… salamat sa wala.”
Habang naglalakad sila palabas ng pinto, pinagtatawanan sila ng mga mayayamang bisita ni Donya Esmeralda.
Biglang…
“WAIT!”
Bumukas ang malaking pinto ng ballroom. Pumasok ang isang dosenang bodyguard na naka-itim. Hinawi nila ang daan.
Sa gitna, naglalakad ang isang lalaking napaka-pormal, gwapo, at seryoso. Siya si Sir Alexander Villarama, ang panganay na kapatid ni Kevin. Siya ang Black Sheep ng pamilya na naging Bilyonaryo sa sarili niyang sikap at matagal nang hindi umuuwi.
Mas mayaman pa siya sa mga magulang niya.
“Alex?!” gulat na sigaw ni Donya Esmeralda. Agad siyang ngumiti at nag-ayos ng buhok. “Anak! Nandito ka! Buti naman at umuwi ka para makita kung paano ko protektahan ang yaman natin sa mga gold digger na ‘to!”
Hindi siya pinansin ni Alexander. Nilampasan niya ang Nanay niya. Nilampasan niya si Kevin.
Dire-diretso siyang naglakad papunta sa pintuan—kung saan nakatayo si Rhea at ang mga magulang nito.
Kinabahan si Rhea. Baka insultuhin din siya ng Kuya ni Kevin?
Pero nagulat ang lahat sa sumunod na nangyari.
Sa harap ng 500 bisita… LUMUHOD ang bilyonaryong si Alexander sa harap ni Rhea.
Kinuha niya ang kamay ni Rhea at ng mga magulang nito, at NAGMANO siya nang buong paggalang.
“Ma’am Rhea,” garalgal na boses ni Alexander. “Tatay, Nanay… pasensya na po kung nahuli ako.”
Nalaglag ang panga ni Donya Esmeralda. “Alex! Anong ginagawa mo?! Bakit ka lumuluhod sa mga tindero ng isda?!”
Tumayo si Alexander at hinarap ang ina. Ang mata niya ay nag-aapoy sa galit.
“Tindero ng isda?” sigaw ni Alexander. “Ma, ang pamilyang ‘yan ang dahilan kung bakit buhay ako ngayon!”
Naguluhan ang lahat.
“Dalawang taon na ang nakararaan,” kwento ni Alexander. “Na-kidnap ako at itinapon sa dagat. Inakala ng lahat na patay na ako. Pero may isang mangingisda na nakakita sa akin na palutang-lutang. Iniuwi nila ako sa maliit nilang kubo. Pinakain, ginamot, at inalagaan ng anim na buwan habang wala akong maalala dahil sa amnesia.”
Tinuro niya ang tatay ni Rhea.
“Ang tinderong tinatawag mong ‘basahan’? Siya ang nagbuhat sa akin nung hindi ako makalakad. Si Rhea? Siya ang nagtiyagang magsubo sa akin ng lugaw araw-araw kahit na gipit na gipit sila sa pera. Hindi nila alam na bilyonaryo ako. Tinulungan nila ako dahil mabuti silang tao!”
Humarap si Alexander kay Kevin na nakayuko sa hiya.
“Kevin, kapatid, napakabobo mo. Pinakawalan mo ang nag-iisang babaeng may tunay na ginto ang puso.”
Binalikan ni Alexander si Rhea. Naglabas siya ng isang Black Card at Susi ng Kotse.
“Rhea, ‘Nay, ‘Tay… hindi kayo bagay sa pamilyang ito na puro panghuhusga. Sumama kayo sa akin.”
“Saan po tayo pupunta, Sir Alex?” tanong ni Rhea na umiiyak.
“Sa mansyon ko,” sagot ni Alexander. “Mula ngayon, kayo na ang pamilya ko. Lahat ng yaman ko, hati tayo. Aalisin ko na kayo sa hirap, bilang kabayaran sa buhay na ibinigay niyo sa akin.”
Bago umalis, tumingin si Alexander kay Donya Esmeralda.
“At Ma? Tinatanggal ko na ang funding ng kumpanya niyo. Tignan natin kung sinong magmumukhang basahan kapag na-bankrupt na kayo bukas.”
Umalis si Alexander kasama si Rhea at ang mga magulang nito, habang naiwang tulala, hiyang-hiya, at nagsisisi si Donya Esmeralda at Kevin sa gitna ng nasirang kasal.
