“TAPOS NA TAYO. ANIM NA BUWAN NA KAMING NAGSASAMA NG BEST FRIEND MO SA LIKOD MO.” — PINALAYAS AKO NG BILYONARYO KONG ASAWA HABANG BUNTIS, PERO NAMUTLA SIYA NANG DUMATING ANG DALAWA KONG KUYA: ANG “THE GRIM REAPERS” NG KORTE SUPREMA.
Umuwi ako nang maaga galing sa check-up. Pitong buwan na akong buntis. Masaya sana akong ibabalita sa asawa kong si Jared na lalaki ang anak namin. Si Jared ay CEO ng isang malaking construction firm—mayaman, gwapo, at tinitingala.
Pero pagpasok ko sa aming mansyon, nadurog ang puso ko.
Naabutan ko sa sala si Jared, kahalikan ang ibang babae.
Hindi lang basta “ibang babae.” Siya si Trina. Ang best friend ko simula high school. Ang babaeng tinuring kong kapatid.
Nabitawan ko ang bag ko.
“J-Jared? Trina?”
Tumigil sila. Pero imbes na magulat o humingi ng tawad, tinignan lang ako ni Jared nang malamig. Walang bahid ng pagsisisi.
“Oh, nandito ka na pala,” sabi ni Jared habang inaakbayan si Trina. “Tutal nahuli mo na kami, itigil na natin ang lokohan, Sofia. Pagod na akong magtago.”
Lumapit si Trina sa akin, nakangisi. “Sorry, Bes. Anim na buwan na kaming may relasyon. Mas mahal niya ako. Mas nakaka-intindi ako sa negosyo niya kaysa sa’yo na puro ‘baby’ lang ang alam.”
“Anim na buwan?” humagulgol ako. “Jared, buntis ako! Anak mo ‘to!”
“So?” sagot ni Jared. “Bibigyan kita ng sustento, pero hindi ko na kayang makisama sa’yo. Gusto ko, umalis ka na sa bahay na ‘to ngayon din. Ang mansyon na ito ay para sa amin na ni Trina.”
“Ngayon din?! Gabi na! Umuulan!” sigaw ko.
“Wala akong pakialam. Guards! Ilabas niyo ang mga gamit ni Sofia!”
Kinaladkad ako palabas ng sarili kong pamamahay. Basang-basa ako ng ulan. Umiiyak ako habang hinihimas ang tiyan ko, nakatingin sa bintana kung saan nagtatawanan sina Jared at Trina habang umiinom ng wine.
Ang akala nila, isa lang akong simpleng housewife. Ang akala nila, wala akong laban dahil ulila na ako sa magulang.
Ang hindi nila alam… may dalawa akong kuya na nasa abroad, na matagal nang hindi umuuwi, pero hinding-hindi ako pinababayaan.
Nanginginig kong kinuha ang phone ko at tinawagan ang private number ng panganay kong kapatid.
“Kuya…” iyak ko. “Pinalayas ako ni Jared… may kabit siya…”
Sa kabilang linya, narinig ko ang boses na kayang magpatigil ng mundo.
“Nasaan ka? Papupuntahin ko diyan ang helicopter ngayon din. At sabihin mo kay Jared… maghanda na siya ng kabaong niya.”
TATLONG ARAW ANG NAKALIPAS…
Nasa conference room si Jared at Trina. Kampante sila. Kasama nila ang kanilang corporate lawyer. Inaantay nila ako para papirmahin sa Annulment Papers na pabor sa kanila—kung saan wala akong makukuhang kahit ano.
“Tagal naman ng asawa mo,” inip na sabi ni Trina. “Baka naghahanap pa ng pamasahe sa jeep.”
Nagtawanan sila.
Biglang bumukas ang pinto nang padabog.
Pumasok ako. Naka-itim na dress, maayos ang buhok, at hindi na umiiyak.
“Oh, nandito ka na pala,” ngisi ni Jared. “Pirmahan mo na ‘to para tapos na.”
“Hindi ako pipirma,” sabi ko nang kalmado. “At hindi ako nag-iisa.”
Sa likod ko, pumasok ang dalawang lalaki na naka-suot ng Armani suits. Matatangkad, seryoso, at may aura na nakakatakot.
Nanlaki ang mata ng abogado ni Jared. Nabitawan nito ang ballpen.
“A-Attorney Lucas? Attorney Mateo?” nauutal na bulong ng abogado ni Jared. “Ang… ang Valdemar Brothers?!”
Namutla si Jared. “Sino sila?”
“Sir Jared,” bulong ng abogado niya na pinapawisan na ng malapot. “Sila ang ‘The Grim Reapers’ ng International Law. Hindi sila natatalo. Sila ang nagpakulong sa Senador noong nakaraang taon at nagpapabagsak ng mga bilyonaryong kumpanya sa Europe. Sila ang pinakamahal at pinakamagaling na abogado sa mundo.”
Lumapit si Kuya Lucas sa mesa. Inilapag niya ang isang makapal na Black Folder.
“Jared,” bati ni Kuya Lucas nang malamig. “Kilala mo ba kami?”
“H-Hindi…”
“Kami ang mga Kuya ni Sofia,” sagot ni Kuya Mateo. “Ang babaeng pinalayas mo sa ulan habang buntis sa anak mo.”
Parang binuhusan ng malamig na tubig si Jared at Trina.
“K-Kuya mo sila?!” sigaw ni Trina sa akin. “Akala ko ba wala kang pamilya?!”
“Tahimik lang kami,” sagot ko. “Pero ngayong ginago niyo ang kapatid namin… maingay kaming maningil.”
Binuksan ni Kuya Lucas ang folder.
“Jared, hindi lang adultery ang kaso mo,” paliwanag ni Kuya Lucas. “Sa loob ng tatlong araw, pina-audit namin ang kumpanya mo. Nalaman namin na nag-o-operate ka ng Ghost Projects at Money Laundering.”
Nanigas si Jared.
“At ikaw, Trina,” baling ni Kuya Mateo sa best friend ko. “Ikaw ang signatory sa mga fake accounts, di ba? So kasabwat ka. Qualified Theft at Fraud.”
“H-Hindi! Wala akong alam!” tanggi ni Trina.
“Hawak namin ang ebidensya. Hawak namin ang bank transfers. At hawak namin ang CCTV footage kung saan pinalayas niyo ang kapatid namin,” sabi ni Kuya Mateo.
Tumayo si Kuya Lucas at inayos ang necktie niya.
“Jared, bilang regalo sa pagpapaalis mo sa kapatid namin… kami naman ang magpapaalis sa’yo. Tinawagan na namin ang SEC at ang NBI. Papunta na sila dito. Your assets are frozen. Your company is seized. At pareho kayong makukulong nang walang bail.”
“NO! HINDI PWEDE!” sigaw ni Jared. Lumapit siya sa akin at lumuhod. “Sofia! Babe! Mahal kita! Nagkamali lang ako! Huwag mong hayaang mangyari ‘to! Ang anak natin!”
Tinignan ko siya. Ang lalakeng akala ko ay hari, ngayon ay mukhang basahan sa paa ko.
“Ang anak natin?” tanong ko. Hinawakan ko ang tiyan ko. “Huwag kang mag-alala, palalakihin ko siya nang marangal. Malayo sa’yo.”
Bumukas ang pinto at pumasok ang mga ahente ng NBI.
“Mr. Jared, Ms. Trina, you are under arrest.”
Habang pinoposasan sila at kinakaladkad palabas, nagpupumiglas si Trina at sinisisi si Jared. Si Jared naman ay tulala, alam niyang tapos na ang maliligayang araw niya.
Naiwan kami sa conference room. Niyakap ako ng mahigpit ng dalawa kong Kuya.
“Ligtas ka na, bunso,” sabi ni Kuya Lucas. “Walang sinuman ang pwedeng manakit sa’yo habang buhay kami.”
Sa araw na iyon, natutunan ni Jared ang pinakamahalagang leksyon: Huwag mong aapiin ang isang babaeng tahimik, dahil hindi mo alam kung sinong mga “leon” ang nakatayo sa likod niya.
