ANG APAT NA ANGHEL AT ANG ISANG DEMONYONG DESISYON: NANG IPANGANAK NIYA ANG QUADRUPLETS, AKALA NG LAHAT AY “BLESSING”—PERO ISANG SANGGOL ANG ISINAKRIPISYO PARA MABUHAY ANG TATLO.
Si Elena at Karding ay isang mag-asawang hikahos sa buhay. Tricycle driver si Karding at labandera si Elena. Nang malaman nilang buntis si Elena, masaya sila. Pero nang lumabas ang resulta ng ultrasound, halos himatayin sila.
“Quadruplets,” sabi ng doktor. “Apat na sanggol ang nasa tiyan mo, Misis.”
Kumalat ang balita sa buong barangay. “Himala!” sabi ng mga kapitbahay. “Blessing ‘yan! Swerte!”
Pero para kay Elena at Karding, ito ay isang bangungot ng gastusin.
Sa araw ng panganganak, naging maselan ang lahat. Premature ang mga bata. Kailangan ng incubator. Kailangan ng mamahaling gamot. Umabot ng kalahating milyon ang bill sa unang linggo pa lang.
Wala silang pera. Walang mauutangan. Sabi ng doktor, “Kung hindi niyo mababayaran ang gamot at incubator sa loob ng 24 oras, baka hindi makaligtas ang mga bata.”
Nasa lobby ng ospital si Karding, umiiyak, nang lapitan siya ng isang babaeng disente at mukhang mayaman—si Doña Feliza.
Si Doña Feliza ay ang may-ari ng ospital. Ilang taon na itong nagdadasal na magkaanak pero baog siya.
“Tutulungan ko kayo,” alok ni Doña Feliza. “Babayaran ko ang lahat ng bill. Bibigyan ko pa kayo ng dalawang milyon para makapagsimula ng negosyo.”
Nagliwanag ang mata ni Karding. “Talaga po, Ma’am? Ano po ang kapalit? Magtatrabaho po ba ako sa inyo?”
Umiling ang Doña.
“Ibigay niyo sa akin ang isa.”
Natigilan si Karding.
“Piliin niyo ang pinakamalusog. Ipa-ampon niyo sa akin nang legal at secret. Palalabasin nating namatay siya sa kumplikasyon. Sa ganitong paraan, mabubuhay ang tatlong kapatid niya, at magkakaroon ng magandang buhay ang isa sa piling ko. Kapag hindi kayo pumayag… mamamatay silang apat dahil sa kahirapan.”
Iyon ang desisyong sumira sa kanila.
Sa gitna ng iyak at pagtatalo, pumayag si Elena. Kinuha nila ang pangatlong sanggol—ang pinakamalusog at pinakamaputi. Pinangalanan itong Grace.
Ang naiuwi nila ay sina Faith, Hope, at Joy.
Ang buong akala ng mga kamag-anak at ng tatlong lumaking bata, namatay si Grace noong sanggol pa ito. Taon-taon, nagtitirik sila ng kandila para sa “kapatid nilang nasa langit.”
Pero ang totoo, si Grace ay naging si Vanessa, ang tagapagmana ng pamilyang nagmamay-ari ng ospital.
LUMIPAS ANG 20 TAON…
Nakatapos ng pag-aaral sina Faith, Hope, at Joy dahil sa perang ibinigay ni Doña Feliza noon. Maayos na ang buhay nila, pero laging malungkot si Elena. Tuwing birthday ng kambal, nagkukulong siya sa kwarto.
Isang araw, natanggap si Faith (ang panganay) bilang nurse sa parehong ospital kung saan sila pinanganak.
Doon niya nakilala ang Hospital Administrator—si Vanessa.
Nang magkita sila sa hallway, parang tumigil ang mundo.
Kamukhang-kamukha ni Faith si Vanessa. Ang kaibahan lang, si Vanessa ay naka-designer clothes at puno ng alahas, habang si Faith ay naka-uniporme.
“Sino ka?!” gulat na tanong ni Vanessa. “Bakit kamukha kita?”
Dahil sa kuryusidad, nagpa-DNA test si Vanessa nang palihim gamit ang buhok na nakuha niya sa locker ni Faith.
Lumabas ang resulta: 99.9% Match. Siblings.
Sumugod si Vanessa sa bahay nina Elena. Kasama niya si Faith na gulong-gulo ang isip.
Nandoon ang buong pamilya. Naghahanda para sa birthday dinner.
“Ma, Pa,” nanginginig na sabi ni Faith. “Sino si Ma’am Vanessa? Bakit magkapatid daw kami? Diba patay na si Grace?”
Lumabas si Vanessa mula sa likod ni Faith. Galit na galit.
“Hindi ako patay,” sigaw ni Vanessa. “Binenta ako!”
Namutla si Elena at Karding. Nabitawan ni Elena ang hawak niyang plato.
“Anong binenta?!” sigaw ni Hope at Joy.
Humarap si Vanessa sa mag-asawa.
“Nakausap ko ang Mommy Feliza ko bago siya mamatay noong isang linggo. Inamin niya ang lahat sa diary niya. Binayaran niya kayo ng dalawang milyon kapalit ko! Pinili niyo ako kasi ako ang pinakamalusog! Ginawa niyong paninda ang sarili niyang anak!”
“Hindi totoo ‘yan!” iyak ni Elena. Lumuhod siya sa harap ni Vanessa. “Anak… Grace… ginawa namin ‘yun para mabuhay ang mga kapatid mo! Mamamatay kayong lahat kung hindi kami pumayag! Wala kaming choice!”
“May choice kayo!” sigaw ni Vanessa. “Ang choice ng magulang ay ipaglaban ang anak, hindi ipamigay! Alam niyo ba ang pakiramdam ko? Lumaki akong mayaman pero laging nagtatanong kung bakit iba ang mukha ko sa mga magulang ko! Pakiramdam ko lagi akong display lang!”
Humarap si Faith, Hope, at Joy sa kanilang mga magulang. Ang tingin nila ay puno ng pandidiri.
“Ma, Pa…” hagulgol ni Joy. “Kaya pala… kaya pala tayo nakapag-aral. Kaya pala tayo may bahay. Galing sa presyo ng kapatid namin?”
“Kinain namin ang perang pinagbentahan kay Grace?” nandidiring tanong ni Hope.
“Lumayas kayo sa harap ko!” sigaw ni Vanessa. “Huwag niyo akong tawaging anak. At kayo…” turo niya sa tatlong kapatid. “Huwag kayong umasa na magiging buo tayo. Ang pundasyon ng pamilyang ito ay kasinungalingan.”
Umalis si Vanessa.
Naiwan ang mag-asawa at ang tatlong anak. Walang nagsalita. Ang tatlong dalaga ay pumasok sa kanilang mga kwarto at nag-impake.
“Saan kayo pupunta?” iyak ni Karding.
“Aalis kami,” sagot ni Faith. “Hindi namin kayang sikmurain na ang buhay namin ay galing sa pagkawala ng kapatid namin. Buong buhay namin, iniyakan namin ang puntod na walang laman, habang kayo… alam niyo ang totoo.”
Iniwan ng tatlong anak sina Elena at Karding.
Ang bahay na nabili nila gamit ang pera mula kay Doña Feliza ay naging malaki at tahimik na kulungan. Ang apat na sanggol na “blessing” sana, ay naging simbolo ng kanilang kasakiman at kahinaan.
Sa huli, narealize ni Elena na hindi kahirapan ang sumisira sa pamilya, kundi ang maling desisyon na akala mo ay solusyon, pero habambuhay palang sisingilin ng tadhana.
