KINUHA SIYANG JANITRESS NG EX-HUSBAND NIYA PARA IPAMIYESTA ANG “PROMOTION” NITO—PERO HALOS HIMATAYIN ANG LALAKI NANG YUMUKO ANG BILYONARYONG MAY-ARI SA “KATULONG” AT TINAWAG ITONG “MA’AM.”
Si Rico ay nasa rurok ng kanyang karera. Sa wakas, nakuha na niya ang posisyong matagal niyang inambisyon—ang maging CEO ng Vista Prime Corp. Para sa kanya, ito ang patunay na tama ang naging desisyon niyang iwanan ang dati niyang asawa na si Carla limang taon na ang nakararaan.
Ang katwiran niya noon? “Pabigat ka lang, Carla. Walang asenso sa’yo. Housewife ka lang habambuhay.”
Para lubos na ipamukha kay Carla ang kanyang tagumpay, naisipan ni Rico na gumawa ng isang malupit na plano.
Tinawagan niya si Carla.
“Carla,” boses-mayabang ni Rico sa telepono. “Nabalitaan kong hirap ka sa buhay. May grand event ako sa Sabado. Kailangan namin ng extra janitress. Sayang din ang kikitain mo. Punta ka ha? Ipapasok kita. Tulong ko na sa’yo.”
Dahil kailangan ng pera, at dahil may dignidad sa marangal na trabaho, pumayag si Carla.
Sumapit ang gabi ng Grand Inauguration. Ang ballroom ng 5-Star Hotel ay nagniningning sa ginto at kristal. Ang mga bisita ay puro elite—naka-tuxedo, naka-gown, at hawak ang mamahaling champagne.
Sa isang madilim na sulok, naroon si Carla. Suot ang kulay-abong uniporme, may nakasabit na bimpo sa balikat, at hawak ang walis at dustpan. Walang make-up, nakatali ang buhok, at nakayuko para hindi makatawag ng pansin.
Lumapit si Rico, naka-akbay sa bago niyang girlfriend na isang sikat na modelo. Siniguro niyang maririnig ng mga empleyado ang sasabihin niya.
“Carla!” sigaw ni Rico sabay tawa. “Andiyan ka pala! Alam mo, bagay na bagay sa’yo ang suot mo. Diyan ka lang talaga nababagay—sa paanan ng mga taong nagtagumpay. Buti na lang hiniwalayan kita, kung hindi, baka janitor din ang bagsak ko.”
Nagtawanan ang mga sipsip na empleyado. “Oo nga Sir Rico! Good riddance!”
Hindi kumibo si Carla. Mahigpit lang ang hawak niya sa walis. “Nandito ako para magtrabaho, Rico. Hindi para makipag-away.”
“Trabaho ba kamo?” ngisi ni Rico.
Tinaas ni Rico ang hawak niyang baso ng Red Wine. Sa harap ng maraming tao, sinadya niyang itagilid ang baso at IBINUHOS ang alak sa makintab na sapatos ni Carla at sa sahig.
“Oops! Nadulas,” pang-iinsulto ni Rico. “Ayan, trabaho. Linisin mo ‘yan. Siguraduhin mong kikinang ang sahig bago umakyat ang Chairman sa stage. Ayokong madumihan ang sapatos ko mamaya pag-akyat ko bilang CEO.”
Sa ilalim ng matatalim na tingin ng mga tao, lumuhod si Carla at tahimik na pinunasan ang mantsa ng alak.
“Good girl,” bulong ni Rico sabay talikod. “Parang aso lang.”
Biglang namatay ang mga ilaw. Drum roll. Oras na.
Nag-spotlight sa entablado. Lumabas si Mr. Tanaka, ang Japanese billionaire at Chairman ng kumpanya.
“Good evening, ladies and gentlemen,” panimula ni Mr. Tanaka. “Tonight is historical. We are supposed to appoint Mr. Rico Santos as the new CEO.”
Tumayo si Rico, inaayos ang necktie, taas-noo, handa nang umakyat at tumanggap ng palakpak.
“However,” putol ni Mr. Tanaka. Ang tono niya ay seryoso. “Before that, I have a bigger announcement. Yesterday, a silent investor bought 60% of Vista Prime Corp. This person is now the Majority Owner and has the final authority over all of us.”
Natigilan si Rico. May bagong may-ari? Sino?
“Please welcome,” sigaw ni Mr. Tanaka habang nakatingin sa direksyon kung nasaan ang mga janitor. “Our new Chairman of the Board… MS. CARLA DE GUZMAN!”
Katahimikan. Parang binuhusan ng malamig na tubig si Rico. Carla? Kapangalan ng ex ko?
Lumingon ang lahat sa VIP entrance, pero walang lumabas.
Sa halip, sa gitna ng crowd, may gumalaw. Ang janitress.
Naglakad si Carla papunta sa stage. Bitbit pa rin niya ang walis tambo. Ang bawat hakbang niya ay puno ng awtoridad na nagpatahimik sa buong kwarto.
“Hoy Carla! Saan ka pupunta?!” sigaw ni Rico, hinablot ang braso ng ex-wife. “Nababaliw ka na ba?! Huwag kang umakyat dyan! Para sa may-ari ‘yan! Janitress ka lang! Nakakahiya ka!”
Dahan-dahang tinanggal ni Carla ang kamay ni Rico. Tinitigan niya ito sa mata—wala na ang takot, puro kapangyarihan na lang ang nasa titig niya.
“Bitawan mo ako, empleyado,” malamig at mariing utos ni Carla.
Natulala si Rico.
Umakyat si Carla sa stage. Sinalubong siya ni Mr. Tanaka at yumuko nang 90 degrees bilang paggalang.
“Welcome, Madam Chairwoman,” bati ni Mr. Tanaka sa mikropono.
Humarap si Carla sa mga tao. Ang “basura” sa paningin ni Rico ay nasa tuktok na ngayon.
“Good evening,” bati ni Carla. Ang boses niya ay buo at matapang. “Nagtataka kayo kung bakit hawak ko itong walis?”
Itinaas niya ang walis na parang setro ng reyna.
“Inimbitahan ako ng incoming CEO niyo na si Rico para maglinis daw ng kalat niya. Tinanggap ko, hindi dahil kailangan ko ng pera, kundi dahil gusto kong makita kung nagbago na ba ang ugali niya. Gusto kong makita kung paano niya tratuhin ang mga taong sa tingin niya ay walang silbi.”
Tumingin si Carla kay Rico na ngayon ay nanginginig na ang tuhod at kulay abo na ang mukha.
“Rico, noong iniwan mo ako, sabi mo wala akong mararating. Ginamit ko ang sakit na ‘yun. Nag-aral ako. Nagtayo ako ng tech company. Lumago ito nang hindi mo alam. At nang malaman kong ibinebenta ni Mr. Tanaka ang shares niya, binili ko agad. Para saan? Para linisin ang kumpanyang ito mula sa mga lider na bulok ang ugali.”
Bumaba si Carla sa stage at lumapit kay Rico. Ang lahat ng tao ay humawi.
Inabot niya ang walis kay Rico.
“Rico,” utos ni Carla. “Hawakan mo ‘to.”
Nanginginig na kinuha ni Rico ang walis. Kusa siyang napaluhod sa harap ni Carla dahil sa sobrang shock, hiya, at takot.
“Carla… honey… babe… sorry…” bulong ni Rico, tumutulo na ang luha at sipon. “Nagbibiro lang ako kanina… Mahal pa rin kita… Pamilya tayo…”
“Ang CEO, dapat marunong rumespeto sa pinakamababang empleyado,” anunsyo ni Carla sa buong ballroom. “Dahil bagsak ka sa ugali… as the new owner, I am making my first decision.”
Inilapit ni Carla ang mukha niya kay Rico.
“YOU ARE FIRED. Effective immediately.”
“NO! Please Carla! Pinaghirapan ko ‘to! Mawawala lahat sa akin!”
“At dahil hawak mo na rin lang ang walis,” dugtong ni Carla habang tumatalikod at naglalakad palayo. “Ikaw na ang magtuloy ng paglilinis ng wine na tinapon mo kanina. You can start now. Bawal umalis hangga’t hindi makinang ang sahig.”
Naglakad palabas si Carla kasama si Mr. Tanaka at ang mga executives na sumusunod sa kanya.
Naiwan si Rico na nakaluhod sa gitna ng ballroom, hawak ang walis, habang pinagtitinginan at pinagbubulungan ng mga taong kanina lang ay pumapalakpak sa kanya. Ang gabi ng kanyang tagumpay ay naging gabi ng kanyang pagbagsak, sa kamay ng babaeng inakala niyang “basura” lang.
