PINAKASALAN NG ISANG DALAGA ANG BILYONARYONG “ICE PRINCE” PARA SA GAMOT NG KANYANG INA—PERO NANG MAGPANGGAP ANG LALAKI NA NALUGI AT NAGHIRAP SILA, DOON NIYA NATUKLASAN ANG GININTUANG PUSO NG KANYANG “KONTRA-BIDANG” ASAWA.
Si Mia ay isang simpleng dalaga na handang gawin ang lahat para sa kanyang ina na may malubhang sakit sa puso. Kailangan nila ng Dalawang Milyong Piso para sa agarang operasyon. Sa desperasyon, tinanggap niya ang alok na baguhin ang kanyang buhay magpakailanman.
Ang pamilya Montemayor ay nangangailangan ng mapapangasawa para sa kanilang panganay na anak na si Gabriel. Ito ang tanging paraan para makuha ni Gabriel ang kanyang bilyong pisong mana mula sa kanyang lolo.
Kilala si Gabriel sa buong business world bilang “The Ice Prince.” Malamig, masungit, arogante, at walang pakialam sa damdamin ng iba. Sabi ng mga tsismis, lahat ng babaeng nakarelasyon nito ay tumatakbo matapos ang isang linggo dahil sa sama ng ugali niya.
“Pirmahan mo ito,” utos ni Gabriel sa unang pagkikita nila sa kanyang opisina. Hindi man lang siya tumingin kay Mia. “Bibigyan kita ng pera para sa nanay mo. Maging asawa kita sa papel sa loob ng dalawang taon. Pero huwag kang aasa na mamahalin kita. O na hahawakan kita. Ayoko sa mga babaeng mukhang pera.”
Masakit ang mga salita niya. Para akong binili. Pero nilunok ni Mia ang kanyang pride.
“Gagawin ko po ang tungkulin ko bilang asawa, Sir Gabriel. Kahit hindi niyo ako mahal. Para po sa nanay ko.”
Pumirma si Mia. Naging Mrs. Montemayor siya sa isang mabilisang civil wedding.
Nakatira siya sa mansyon, pero parang boarder lang ang turing sa kanya. Hiwalay sila ng kwarto—si Gabriel sa Master’s Bedroom, si Mia sa guest room sa kabilang dulo. Bawal siyang makialam sa buhay ni Gabriel.
Pero hindi nagreklamo si Mia.
Tuwing umaga, gumigising siya nang maaga para ipagluto si Gabriel ng paborito nitong kape at almusal, kahit madalas ay hindi nito ginagalaw at iniiwan lang sa mesa. Tuwing gabi, hinihintay niya itong umuwi, nakaupo sa sala hanggang madaling araw, para siguraduhing ligtas ito, kahit nilalampasan lang siya nito na parang hangin.
Habang tumatagal, nakita ni Mia na hindi naman masama si Gabriel; malungkot lang ito. Nalaman niyang niloko pala ito ng ex-fiancée nito limang taon na ang nakararaan—tinangay ang pera ng kumpanya at iniwan siya sa mismong araw ng kasal. Kaya nawalan ng tiwala si Gabriel sa lahat ng babae.
Dahan-dahan, sinubukan ni Mia na tunawin ang yelo. Naglalagay siya ng maliliit na notes sa baon ni Gabriel: “Ingat sa work. Wag papalipas ng gutom. :)”
Isang gabi, umuwi si Gabriel na gulo-gulo ang buhok, punit ang polo, at amoy alak.
“Mia!” sigaw ni Gabriel, basag ang boses.
Lumabas si Mia sa kwarto niya. “Gabriel? Anong nangyari?”
Bumagsak si Gabriel sa sofa, umiiyak na parang bata.
“Tapos na ang lahat,” hagulgol ni Gabriel. “Nalugi ang kumpanya. Ninakawan kami ng business partner ko. BANKRUPT na ako, Mia. Wala na ang yaman ko. Wala na ang mansyon. Bukas, may darating na sheriff para palayasin tayo dito.”
Tinitigan ni Gabriel si Mia sa mata. Ang kanyang mga mata ay puno ng takot at pagsubok. Ito ang kanyang Ultimate Test.
“Ngayong wala na akong pera,” hamon ni Gabriel. “Ngayong wala ka nang makukuha sa akin… aalis ka na ba? Iiwan mo na ba ako? Sige na! LAYAS! Katulad ka rin naman nila! Wala ka nang mapapala sa akin!”
Inaasahan ni Gabriel na magagalit si Mia. Na susumbatan siya nito. Na kukunin nito ang mga alahas at tatakbo.
Pero nagulat siya.
Lumapit si Mia at NIYAKAP siya nang mahigpit. Naramdaman ni Gabriel ang init ng katawan nito at ang bilis ng tibok ng puso nito.
“Shhh… tahan na,” bulong ni Mia habang hinahaplos ang likod ng umiiyak na “Ice Prince.” “Pera lang ‘yan, Gabriel. Kikitain natin ‘yan ulit. Ang importante, buhay ka. Ligtas ka.”
Humiwalay si Gabriel sa yakap, gulat na gulat. “H-hindi mo ako iiwan? Mahirap na ako. Wala na akong maibibigay sa’yo.”
Hinawakan ni Mia ang mukha ni Gabriel at pinunasan ang luha nito.
“Asawa mo ako, Gabriel,” sagot ni Mia nang may paninindigan. “Nangako ako sa Diyos noong pinakasalan kita. Sa hirap at ginhawa. Kung kailangan nating tumira sa maliit na apartment, gagawin natin. Magtatrabaho ako. Maglalaba ako. Tutulungan kitang bumangon. Hindi kita iiwan dahil lang walang laman ang bulsa mo. Haharapin natin ‘to nang magkasama.”
Naramdaman ni Gabriel ang sinseridad ni Mia. Totoo. Walang halong pagpapanggap. Sa unang pagkakataon sa loob ng limang taon, naramdaman niyang may nagmamahal sa kanya nang totoo.
Sa gabing iyon, hindi umalis si Mia. Tinulungan pa niyang mag-impake si Gabriel ng mga damit.
Kinabukasan, handa na silang umalis. Dala ni Mia ang kanyang simpleng bag.
“Handa na ako, Gabriel. Saan tayo pupunta?” tanong ni Mia nang nakangiti, handang harapin ang bagong buhay na mahirap kasama ang asawa.
Biglang tumawa si Gabriel. Isang tawang puno ng saya at ginhawa.
“Wala tayong pupuntahan, Mia,” sabi ni Gabriel.
“Po?”
Naglabas si Gabriel ng isang susi at binuksan ang isang nakatagong safe sa dingding. Tumambad kay Mia ang mga tumpok ng pera, ginto, at mga titulo ng lupa.
“Hindi ako bankrupt,” pag-amin ni Gabriel, nagniningning ang mga mata. “Ang kumpanya ay mas malakas pa kaysa dati. Ang mansyon ay sa atin pa rin. At ang partner ko ay nasa kulungan na.”
“P-pero… bakit mo sinabi… bakit ka nagpanggap?” nalilitong tanong ni Mia.
Hinawakan ni Gabriel ang kamay ni Mia at hinalikan ito nang buong pagsuyo.
“Dahil gusto kong malaman kung ikaw na ba ang babaeng magmamahal sa akin hindi dahil sa yaman ko, kundi dahil sa AKO. At napatunayan mo ‘yun kagabi nung niyakap mo ako nung akala mong wala na akong lahat.”
Lumuhod si Gabriel sa harap ni Mia.
“Mia, nagsimula tayo sa kontrata. Nagsimula tayo sa bayaran. Pero ngayon, gusto kong magsimula ulit. Hindi bilang amo at empleyado. Kundi bilang lalaking mahal na mahal ka.”
Naglabas siya ng isang totoong engagement ring.
“Mia, can we start over? Can I court you properly this time? Will you be my wife, for real?”
Napaluha si Mia sa tuwa at tumango. “Oo naman, Gabriel. Oo.”
Niyakap ni Gabriel si Mia at binuhat ito na parang prinsesa.
“Salamat,” bulong niya. “Dahil sa’yo, natutunan kong tumibok ulit ang puso ko. Ikaw ang yaman na hinding-hindi ko ipagpapalit.”
Mula noon, hindi na “Ice Prince” si Gabriel. Siya na ang pinaka-sweet, pinaka-loyal, at pinaka-mapagmahal na asawa. At si Mia? Siya ang naging tunay na Reyna ng buhay ni Gabriel—hindi dahil sa ganda o yaman, kundi dahil sa kanyang pagmamahal na nanatili noong akala niya ay wala nang natira.
