MATAPOS MABUNTIS NG KAMBAL ANG KABIT NIYA, BINAYARAN AKO NG PAMILYA NIYA NG 2 BILLION PARA PUMIRMA SA DIVORCE. PUMIRMA AGAD AKO AT LUMIPAD PA-PARIS. PERO HABANG NAGPAPLANO SILA NG KASAL, DUMATING ANG “DNA RESULT” AT NAGIMBAL SILA SA KATOTOHANAN.
Ako si Vanessa. Tahimik lang akong asawa. Mula nang mapangasawa ko si Julian, ang CEO ng Montemayor Group, wala akong narinig sa pamilya niya kundi panlalait.
“Baog!” “Walang silbi!” “Palamunin!”
Yan ang tawag sa akin ng biyenan kong si Donya Elvira. Limang taon na kaming kasal, pero hindi kami magka-anak. Ang sisi ay laging nasa akin.
Hanggang sa dumating si Chloe. Ang sekretarya ni Julian. Bata, maganda, at desididong agawin ang asawa ko.
Isang gabi, ipinatawag ako sa mansyon ng mga Montemayor.
Nandoon si Julian, nakayuko. Katabi niya si Chloe na himas-himas ang malaki niyang tiyan. At si Donya Elvira na nakangisi.
“Diretsuhin na natin ito, Vanessa,” sabi ni Donya Elvira.
Naglapag siya ng isang Check at Divorce Papers sa mesa.
“Buntis si Chloe. At hindi lang isa… KAMBAL na lalaki ang dinadala niya. Ang mga tagapagmana ng Montemayor na hindi mo naibigay.”
Tinignan ko si Julian. “Totoo ba ‘to?”
“Sorry, Van,” sagot ni Julian. “Kailangan ng pamilya ng tagapagmana. Alis na. Pirmahan mo na ‘yan.”
“Heto,” turo ni Donya Elvira sa cheke. “Dalawang Bilyong Piso ($2 Billion equivalent). Bayad sa limang taon mong serbisyo. Kunin mo ang pera at lumayas ka. Hinding-hindi ka na pwedeng bumalik.”
Akala nila iiyak ako. Akala nila magmamakaawa ako.
Pero nagulat sila nang kunin ko ang ballpen.
“Okay,” sabi ko nang nakangiti.
Mabilis kong pinirmahan ang papel. Kinuha ko ang cheke.
“Sigurado kayo ha? Wala nang bawian ‘to?” tanong ko.
“Hahaha! Mukhang pera talaga!” tawa ni Chloe. “Oo! Alis na! Akin na si Julian!”
Tumayo ako. “Good luck, Julian. Good luck, Chloe. Kakailanganin niyo ‘yan.”
Lumabas ako ng mansyon nang magaan ang loob. Sa gabing iyon din, sumakay ako ng First Class flight papuntang Paris.
MAKALIPAS ANG TATLONG BUWAN…
Naghahanda na sila para sa Wedding of the Century. Si Julian at Chloe ay ikakasal na.
Nag-request si Donya Elvira ng isang Pre-Natal DNA Test at Full Medical Screening para kay Julian at sa mga bata. Gusto niyang masigurado na malusog ang mga “tagapagmana” niya.
Nasa clinic sila. Masaya.
Dumating ang Doktor, dala ang resulta. Mukha itong seryoso.
“Doc, kamusta? Lalaki ba talaga ang kambal?” excited na tanong ni Donya Elvira.
“Donya Elvira… Mr. Julian…” panimula ng doktor. “Bago natin pag-usapan ang mga bata… kailangan nating pag-usapan ang medical condition ni Julian.”
“Anong condition? Fit na fit ako!” yabang ni Julian.
Ibinaba ng doktor ang papel.
“Sir Julian, base sa Seminal Analysis at Genetic History niyo… ipinanganak kayong may Congenital Azoospermia.”
Kumunot ang noo ni Julian. “Ano ‘yun? English eh!”
“Sa madaling salita, Sir…” paliwanag ng doktor. “Wala kayong kakayahang makabuntis. Baog kayo simula pagkabata. Imposible kayong magka-anak.”
Tumahimik ang buong kwarto.
Dahan-dahang lumingon si Julian at Donya Elvira kay Chloe.
Si Chloe ay namumutla at pinagpapawisan ng malapot.
“Wait… Doc…” nanginginig na sabi ni Donya Elvira. “Kung baog ang anak ko… SINO ANG AMA NG KAMBAL NA ‘YAN?!”
Napatingin si Chloe sa Gym Instructor ni Julian na kasama nila bilang “bodyguard.”
“YOU WHORE!” sigaw ni Donya Elvira. Sinabunutan niya si Chloe. “Niloko mo kami! Akala ko apo ko ‘to! Anak pala sa labas!”
“Julian, tulungan mo ako!” sigaw ni Chloe.
Pero tulala si Julian. Naalala niya bigla si Vanessa.
Naalala niya na limang taon silang nag-try magka-anak. Naalala niya na laging si Vanessa ang nagpapa-check up noon.
Kinuha ni Julian ang cellphone niya. Tinawagan niya ang OB-GYNE ni Vanessa noon.
“Doc,” tanong ni Julian. “Alam ba ni Vanessa na baog ako?”
“Yes, Mr. Montemayor,” sagot ng doktor sa telepono. “Limang taon na niyang alam. Pero nakiusap siya sa akin na ilihim ang results mo. Sabi niya, ayaw niyang masaktan ang ego mo. Ayaw niyang mapahiya ka sa pamilya mo. Kaya sinalo niya lahat ng sisi. Hinayaan niyang siya ang tawaging baog para protektahan ang pangalan mo.”
Nalaglag ang cellphone ni Julian.
Doon niya narealize ang lahat.
Si Vanessa… tinanggap lahat ng pang-iinsulto para sa kanya. At nung binayaran nila ito ng 2 Billion? Pinirmahan ni Vanessa agad ang papel dahil alam niya. Alam niyang hindi kay Julian ang dinadala ng kabit.
Hayaan ni Vanessa na magbayad sila ng bilyon para sa isang kasinungalingan.
Mabilis na tinawagan ni Julian si Vanessa.
SA PARIS
Nasa balcony ako ng hotel, umiinom ng wine habang nakatingin sa Eiffel Tower.
Tumunog ang phone ko. Julian Calling…
Sinagot ko.
“Vanessa! Babe!” iyak ni Julian sa kabilang linya. “Alam ko na! Alam ko na ang totoo! Sorry! Patawarin mo ako! Niloko ako ni Chloe! Baog pala ako! Ikaw pala ang nagprotekta sa akin! Please, bumalik ka na! Punitin natin ang divorce papers!”
Humigop ako ng wine at ngumiti.
“Hello, Julian,” kalmado kong sagot. “Balita ko, cancelled ang wedding?”
“Oo! Pinalayas na namin si Chloe! Ibalik mo na ang pera, tapos bumalik ka na sa akin. Mag-adopt na lang tayo!”
Tumawa ako nang mahina.
“Julian, binayaran niyo ako para umalis. May kontrata tayo. ‘No Return, No Exchange’.”
“At tungkol sa pagbabalik?” tinignan ko ang bago kong Swiss fiancé na nagluluto sa kitchen.
“Wala sa dictionary ko ang bumalik sa lalaking hindi marunong makuntento. Enjoy your life, Julian. At salamat sa 2 Billion. Ito ang pinakamagandang termination fee na natanggap ko.”
Call Ended.
Binlock ko na ang number niya.
Naiwan ang pamilya Montemayor na lugmok—nawalan ng bilyon, nawalan ng tagapagmana, at nawalan ng nag-iisang babaeng totoong nagmahal sa kanila. Habang ako? Nagsisimula pa lang ang pinakamasayang yugto ng buhay ko.
