PINAKANTA NG MAYAMANG BRIDE ANG DALAWANG BUNTIS NA KATULONG SA KASAL NIYA PARA PAGTAWANAN—PERO NANG BANGGITIN NILA KUNG SINO ANG AMA, NAMUTLA ANG GROOM AT NATIGIL ANG KASAL.
Si Sasha ay sanay na nakukuha ang lahat ng gusto niya. Siya ay anak ng isang business tycoon at ngayon ay ikakasal na kay Patrick, isang sikat na architect.
Sa gitna ng reception sa isang 5-star hotel, naisipan ni Sasha na gumawa ng isang “katuwaan.” Masyado siyang mapagmataas at mababa ang tingin niya sa mahihirap.
Tinawag niya ang kanyang Wedding Planner.
“Dalhin niyo dito sa stage si Lena at si Mara,” utos ni Sasha habang umiinom ng champagne.
Si Lena at Mara ay ang kanyang mga kasambahay. Pareho silang buntis—si Lena ay 6 na buwan, si Mara naman ay 5 buwan. Pinagsuot sila ni Sasha ng mga lumang uniporme na hindi kasya sa malaking tiyan nila para magmukha silang katawa-tawa sa harap ng mga elite na bisita.
Umakyat ang dalawang katulong sa stage, nakayuko at hiyang-hiya.
“Ladies and Gentlemen!” sigaw ni Sasha sa mikropono. “Tignan niyo ang dalawang ito. Ang lakas ng loob mag-trabaho kahit buntis! Wala man lang asawa! Hahaha!”
Nagtawanan ang ilang bisita na kasing-sama ng ugali ni Sasha.
“Ngayon,” patuloy ni Sasha. “Dahil generous ako, gusto kong bigyan sila ng chance. Kakanta sila para sa atin! Ang title ng kanta dapat ay… ‘Sino ang Ama?’ Hahaha! Sige na, kumanta kayo! Kapag maganda ang boses, bibigyan ko kayo ng barya!”
Nanginginig si Lena at Mara. Gusto nilang bumaba ng stage, pero tinignan sila ni Sasha nang masama.
“Kapag hindi kayo kumanta, tanggal kayo sa trabaho at ipapakulong ko kayo sa gawa-gawang kaso ng pagnanakaw,” bulong ni Sasha na hindi naririnig sa mic.
Napilitan si Lena. Hinawakan niya ang mikropono habang umiiyak.
Nagsimula silang kumanta ng isang malungkot na awitin—isang kanta tungkol sa pagtataksil.
Habang kumakanta sila, napansin ng mga bisita na hindi sila nakatingin sa sahig.
Nakatingin sila nang diretso sa GROOM na si Patrick.
Si Patrick, na kanina ay nakatawa, ay biglang namutla. Nagsimulang pagpawisan ang noo nito kahit malamig ang aircon.
Natapos ang kanta. Pumalakpak si Sasha nang sarkastiko.
“Bravo! Bravo! Ang galing! Pang-drama sa radyo!” tawa ni Sasha. “Oh, ngayon, sabihin niyo sa amin… Sino ba ang mga ama ng dinadala niyo? Yung driver ba? Yung hardinero? O baka naman yung tambay sa kanto?”
Tumahimik ang buong bulwagan. Hinihintay nila ang sagot para pagtawanan ulit ang mga katulong.
Huminga nang malalim si Lena. Pinunasan niya ang luha niya. Tumingin siya kay Sasha nang may awa.
“Ma’am Sasha…” sabi ni Lena sa mikropono. Ang boses niya ay naging matatag. “Gusto niyo po talagang malaman?”
“Oo naman! Para malaman namin kung kaninong lahi ‘yang mga ‘yan!”
Lumapit si Mara sa mikropono at siya ang sumagot.
“Ma’am, hindi po driver ang ama.”
Tumingin si Mara kay Patrick na akmang tatayo na para pigilan sila.
“Sir Patrick,” sabi ni Mara. “Bakit hindi po kayo ang magsabi sa asawa niyo? Tutal, sabay-sabay po kaming tatlo na niloloko niyo.”
“STOP IT!” sigaw ni Patrick, tumakbo paakyat ng stage para agawin ang mic.
Pero huli na.
“SI PATRICK PO ANG AMA!” sigaw ni Lena. “Si Patrick ang ama ng dinadala ko, at siya rin ang ama ng dinadala ni Mara! Binuntis niya kami sa loob ng mansyon niyo habang nasa business trip kayo, Ma’am Sasha!”
Nalaglag ang baso ng champagne na hawak ni Sasha. Nabasag ito at lumikha ng matinis na tunog sa gitna ng katahimikan.
“A-Ano…?” bulong ni Sasha.
Naglabas si Lena ng cellphone at itinapat sa mikropono. Pinarinig niya ang Voice Message ni Patrick noong isang gabi lang.
“Lena, Mara, huwag kayong maingay sa kasal. Kapag nakuha ko na ang mana ni Sasha at ang kumpanya ng Daddy niya, hihiwalayan ko rin siya. Kayo ang tunay kong mahal. Tiis lang.”
Rinig na rinig ng 500 bisita ang boses ni Patrick.
Gumuho ang mundo ni Sasha. Ang lalaking akala niya ay patay na patay sa kanya, ay ginagamit lang pala siya at binuntis pa ang dalawang kasambahay niya sa sarili niyang pamamahay.
Sa sobrang galit, lumapit si Sasha kay Patrick at SINAMPAL ito nang napakalakas.
“Walang hiya ka!” sigaw ni Sasha. “Pinalamon kita! Binihisan kita! Tapos ito ang igaganti mo sa akin?!”
Humarap si Sasha sa mga magulang niya.
“Daddy! Ipakulong ang lalakeng ‘to! I-cancel ang lahat! Walang kasal!”
Habang nagkakagulo ang mga security at kinakaladkad si Patrick palabas, naiwan sa stage sina Lena at Mara.
Tumingin si Sasha sa kanila. Wala na ang yabang. Pinalitan ito ng hiya. Ang mga babaeng pinagtawanan niya kanina ay ang mga babaeng nagsabi sa kanya ng totoo na ayaw niyang makita.
“Umalis na kayo,” mahinang sabi ni Sasha. “Bigyan sila ng tseke. Bayaran sila ng malaki at paalisin sila.”
Umalis sina Lena at Mara nang taas-noo. Hindi man sila mayaman, nakuha nila ang kanilang dignidad. At ang mapagmataas na bride? Naiwan siya sa gitna ng marangyang bulwagan—mag-isa, luhaan, at napahiya sa sarili niyang laro.
