GUSTONG PAGMUKHAING BASURA NG GROOM ANG KANYANG EX-WIFE KAYA INIMBITA NIYA ITO SA KANYANG KASAL—PERO NATULALA ANG LAHAT NANG BUMABA ANG BABAE SA ISANG ROLLS ROYCE KASAMA ANG KAMBAL AT SINABING: “ITIGIL ANG KASAL! HINDI SA IYO ANG PERANG GINAGASTOS MO!”
Araw ng kasal ni Jason at Tiffany.
Ginanap ito sa pinakamahal na garden venue sa Tagaytay. Ang bawat bulaklak ay imported, ang pagkain ay catered ng isang sikat na chef, at ang mga bisita ay puro high society.
Si Jason ay nagyayabang sa kanyang mga kaibigan habang hawak ang isang baso ng champagne.
“Pare, inimbitahan ko si Elena, ‘yung ex-wife ko,” tawa ni Jason.
“Seryoso, bro? Yung probinsyanang iniwan mo?” tanong ng kaibigan niya.
“Oo! Gusto kong makita niya kung ano ang sinayang niya. Gusto kong makita niya kung gaano kaganda ang buhay ko ngayon kasama si Tiffany. Sigurado ako, dadating ‘yun na naka-jeans lang at iiyak sa gilid habang kumakain ng lechon.”
Tumawa silang lahat. Iniwan ni Jason si Elena limang taon na ang nakakaraan habang buntis ito (bagamat hindi alam ni Jason na buntis si Elena noon). Iniwan niya ito dahil “pabigat” daw ito sa pangarap niyang yumaman. Ninakaw din ni Jason ang ipon ni Elena bago siya umalis.
Nagsimula ang seremonya. Nasa altar na si Jason, naghihintay kay Tiffany.
Biglang may narinig na ugong ng makina. Hindi lang basta kotse. Isang tunog ng kapangyarihan.
Napalingon ang lahat ng bisita sa entrance ng garden.
Isang Gold Rolls-Royce Phantom ang pumasok. Napaka-kinang nito. Sa likod nito, may dalawang itim na Escalade na puno ng bodyguards.
“Sino ‘yan? May bisita ba tayong pulitiko?” bulong ng mga tao.
Huminto ang Rolls-Royce sa tapat mismo ng red carpet. Bumaba ang driver at pinagbuksan ang pasahero.
Unang bumaba ang isang pares ng red stiletto heels.
Sumunod, lumabas ang isang babaeng nakasuot ng white power suit na gawa sa seda. Ang kanyang buhok ay bagsak at makintab. Ang suot niyang alahas ay mas mahal pa sa buong venue.
Si Elena.
Hindi siya mukhang kawawa. Mukha siyang may-ari ng mundo.
At hindi siya nag-iisa.
Bumaba sa kabilang pinto ang dalawang bata—isang lalaki at isang babae. Kambal. Nasa limang taong gulang. Nakasuot sila ng designer clothes na terno sa nanay nila. Ang mukha nila… kamukhang-kamukha ni Jason.
Nanlaki ang mata ni Jason. Muntik na niyang mabitawan ang mic.
“E-Elena?!” sigaw ni Jason.
Lumapit si Tiffany, galit na galit. “Anong ginagawa ng babaeng ‘yan dito?! At sino ‘yang mga batang ‘yan?! Guards! Palabasin sila! Sinisira nila ang moment ko!”
Naglakad si Elena sa gitna ng red carpet. Ang mga bodyguard niya ay hinarang ang mga security ng event.
Tumigil si Elena sa harap ni Jason at Tiffany.
“Hi, Jason. Hi, Tiffany,” bati ni Elena nang nakangiti. “Salamat sa imbitasyon. Sabi sa card, ‘Come and see what you missed.’ Kaya heto ako, tinitignan ko.”
“Umalis ka dito, Elena!” sigaw ni Jason, pinagpapawisan ng malapot. “Huwag kang gumawa ng eksena! Rentahan mo lang ‘yang kotse na ‘yan para magpapansin! Wala kang pera!”
Tumawa si Elena nang mahina.
“Pera?” tanong ni Elena. “Jason, limang taon na ang nakalipas. Sa loob ng panahong ‘yun, ang ‘probinsyanang’ ninakawan mo ay nagtayo ng sariling Tech Company sa Singapore. Binili ko na ang kalahati ng shares ng kumpanyang pinagtatrabahuhan mo ngayon.”
Nagulat ang mga bisita. Boss pala ni Jason ang ex niya?!
“Pero hindi ako nandito para magyabang,” seryosong sabi ni Elena.
Humarap siya sa pari at sa lahat ng tao.
“Nandito ako para bawiin ang sa akin.”
Naglabas si Elena ng isang Court Order.
“Jason, ang perang ginamit mo para sa kasal na ito… ang 5 Milyon na ‘pang-downpayment’ mo sa venue at catering… saan galing ‘yun?”
Namutla si Jason. “S-Sa savings ko!”
“Sinungaling,” mariing sabi ni Elena. “Galing ‘yun sa Joint Account natin na hindi mo sinara noon. Ninakaw mo ang Educational Fund na tinabi ko sana para sa magiging anak natin. Matagal ko nang tinatrack ang pera, at ngayong ginastos mo… may ebidensya na ako.”
Tumingin si Elena sa kambal.
“Ito si Jace at si Ellie. Mga anak mo, Jason. Ang mga batang iniwan mo sa sinapupunan ko nung tumakas ka tangay ang pera ko. Ang perang winaldas mo sa kasal na ‘to ay pera nila!”
Napasinghap ang lahat. Ang groom ay isang magnanakaw at deadbeat father!
Humarap si Tiffany kay Jason. “Jason?! Totoo ba?! Sabi mo mayaman ka! Sabi mo wala kang anak!”
“Babe, wait! Explain ko!”
“Chief,” tawag ni Elena sa mga pulis na kasama ng convoy niya.
Lumapit ang mga pulis.
“Mr. Jason Dantes,” sabi ng pulis. “You are under arrest for Qualified Theft and Estafa.”
“Huwag! Teka lang! Kasal ko ‘to!” sigaw ni Jason habang pinoposasan sa harap ng altar. “Elena! Maawa ka! Pamilya tayo! Anak natin sila!”
Lumapit si Elena kay Jason.
“Pamilya?” bulong ni Elena. “Ang pamilya, hindi nagnanakaw. Ang pamilya, hindi nang-iiwan.”
Tumingin si Elena kay Tiffany na umiiyak na dahil nasira ang kasal at nalamang broke pala ang mapapangasawa niya.
“Tiffany,” sabi ni Elena. “Salamat sa pag-imbita. Kung hindi dahil sa’yo, hindi ko malalaman kung nasaan ang ex ko. You can keep the venue… kung may pambayad ka. Dahil babawiin ko na ang bawat sentimong ninakaw ni Jason.”
Tumalikod si Elena. Hinawakan niya ang kamay ng kambal.
“Tara na, kids. Let’s go home. Tapos na ang palabas.”
Sumakay sila sa Rolls-Royce at umalis nang marangal, habang si Jason ay kinaladkad papasok sa police car, at si Tiffany ay naiwang umiiyak sa gitna ng nasirang “dream wedding.”
Napatunayan ni Elena na ang pinakamagandang ganti ay hindi ang magalit, kundi ang magtagumpay at hayaan ang katotohanan na sumira sa taong nanloko sa’yo.
